Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują prace Lucia Fontany (1899-1968), włoskiego malarza i rzeźbiarza. Pochodzą one z wystawy, którą do 21 stycznia przyszłego roku można oglądać w Guggenheim Museum w Nowym Jorku. Fontana urodził się w Argentynie i tam też mieszkał przez sporą część życia. Studiował jednak w Mediolanie, gdzie w 1930 roku miał swoją pierwszą indywidualną wystawę rzeźb i obrazów. Uznawany jest za inicjatora kierunku zwanego spacjalizmem, który starał się przełamać dwuwymiarowość obrazu i płótna malarskiego. Fontana czynił to, budując przestrzenne kompozycje złożone z różnych materiałów (ceramika, szkło, drewno) i naklejane na płótno albo tnąc płótno i traktując powstałe szczeliny jako elementy kompozycji. W 1951 roku ogłosił "Manifest sztuki spacjalnej", w którym pisał m.in.: "Chcę otworzyć przestrzeń, stworzyć dla sztuki nowy wymiar, związać ją z kosmosem w całej jego rozciągłości, z tym, co nieskończone poza płaską powierzchnią obrazu".
