Dzisiejszy numer "Europy" ilustrują obrazy Andrzeja Wróblewskiego (1927-1957) wykonane techniką gwaszu. Wróblewski to jeden z najwybitniejszych i najciekawszych polskich malarzy okresu powojennego. Studiował w Krakowie - ukończył najpierw historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim (1948), a później malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych (1952). Debiutował w 1948 roku w trakcie krakowskiej I Wystawy Sztuki Nowoczesnej. Eksperymentował z różnymi stylami, z malarstwem figuratywnym i abstrakcyjnym. Uprawiał rysunek i grafikę, był także krytykiem sztuki. Najsłynniejszym jego dziełem jest cykl obrazów "Rozstrzelania" (1947-48) inspirowany traumatycznymi przeżyciami malarza z okresu wojny. Na początku lat 50. Wróblewski zbliżył się do socrealizmu, z którym zerwał po 1955 roku. W ostatnim okresie życia tworzył dzieła przesycone symboliką śmierci (m.in. "Nagrobki", "Ukrzesłowienie II"). Prezentowane prace pochodzą ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie.
