Była porwana przez SS-manów i tresowana w nazistowskim sierocińcu na niemieckie dziecko. Jako 6-letnia, blondwłosa dziewczynka o aryjskich rysach była materiałem do aryjskiej adopcji. Alodia Witaszek, dziś 69-letnia poznanianka, opowiedziała światu swoją niezwykłą historię, w której miała kiedyś zarówno polskich, jak i niemieckich rodziców.
Historia Pani Alodii Witaszek to najlepsze świadectwo tamtych ponurych czasów. Jej rodzice działali w podziemiu, za co trafili do obozów koncentracyjnych. Dzieci, w
tym pani Alodia, trafiły do krewnych. Ale w tym samym czasie niemiecka instytucja o nazwie Lebensborn poszukiwała gorączkowo dzieci do aryjskiej adopcji. Mała Alodia trafiła najpierw do obozu
koncentracyjnego, gdzie po selekcji SS-mani uznali, że nadaje się na aryjkę.
W sierocińcu biciem zakazywano jej mówić po polsku. Nadano jej nową tożsamość. Odtąd miała się nazywać Alice Wittke. Po krótkim narodowo-socjalistycznym szkoleniu oddano dziecko państwu Dahl z miejscowości Stendal. Adopcyjna matka Luise Dahl cieszyła się, że ma córkę. Była samotna, bo jej mąż służył jako oficer Wehrmachtu we Francji.
Pani Alodia - jako Alice - mieszkała u państwa Dahl jeszcze przez 4 lata. Ale po wojnie państwo Witaszkowie znaleźli swoje dziecko dzięki staraniom czerwonego krzyża. Zwrócili się o jej oddanie. Luise Dahl odprawiła ją do Polski.
Po ponad 20 latach, w 1969 roku, obie matki - Witaszek i Dahl - spotkały się w Polsce. Pani Alodia doskonale pamięta to wydarzenie. Postanowiła nawet pokazać światu zdjęcia z tamtych historycznych chwil.
Lebensborn był nazistowskim sierocińcem, który - według założeń Hitlera - miał hodować niemiecką rasę nadludzi. Przechowywano tam osierocone dzieci o aryjskich rysach. Zapłodnione przez funkcjonariuszy SS słowianki rodziły w Lebensborn "pół-aryjskich" potomków. Niemiecki trybunał denazyfikacyjny uznał całą działalność Lebensborn za zbrodniczą.
W sierocińcu biciem zakazywano jej mówić po polsku. Nadano jej nową tożsamość. Odtąd miała się nazywać Alice Wittke. Po krótkim narodowo-socjalistycznym szkoleniu oddano dziecko państwu Dahl z miejscowości Stendal. Adopcyjna matka Luise Dahl cieszyła się, że ma córkę. Była samotna, bo jej mąż służył jako oficer Wehrmachtu we Francji.
Pani Alodia - jako Alice - mieszkała u państwa Dahl jeszcze przez 4 lata. Ale po wojnie państwo Witaszkowie znaleźli swoje dziecko dzięki staraniom czerwonego krzyża. Zwrócili się o jej oddanie. Luise Dahl odprawiła ją do Polski.
Po ponad 20 latach, w 1969 roku, obie matki - Witaszek i Dahl - spotkały się w Polsce. Pani Alodia doskonale pamięta to wydarzenie. Postanowiła nawet pokazać światu zdjęcia z tamtych historycznych chwil.
Lebensborn był nazistowskim sierocińcem, który - według założeń Hitlera - miał hodować niemiecką rasę nadludzi. Przechowywano tam osierocone dzieci o aryjskich rysach. Zapłodnione przez funkcjonariuszy SS słowianki rodziły w Lebensborn "pół-aryjskich" potomków. Niemiecki trybunał denazyfikacyjny uznał całą działalność Lebensborn za zbrodniczą.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Zobacz
|