Szef naszej dyplomacji napisał list w "uprzejmym, acz stanowczym tonie". Reakcja sekretarza generalnego była bardzo szybka: sprawą ma się zająć 18 listopada Rada Północnoatlantycka, a na początku grudnia – szczyt ministrów spraw zagranicznych NATO. Po otrzymaniu listu Sikorskiego Rasmussen ocenił, że NATO podchodzi bardzo poważnie do problemu.

We wrześniu ok. 30 tys. rosyjskich żołnierzy brało udział w manewrach, których celem było stłumienie fikcyjnego powstania polskiej mniejszości na Białorusi oraz odparcia ataku na Gazociąg Północny. Zdaniem proszących o zachowanie anonimowości wysokich rangą dyplomatów NATO ćwiczenia te uświadomiły krajom zachodniej Europy, że zagrożenie wojskowe ze strony Rosji wciąż pozostaje realne. Dlatego mogą mieć one wpływ na kształt nowej doktryny strategicznej, którą w przyszłym roku mają przyjąć przywódcy Paktu.

"Te ćwiczenia z pewnością nie przyczyniły się do wzrostu zaufania między NATO i Rosją. Dobrze rozumiem, dlaczego wywołały one zaniepokojenie w sąsiedzkich krajach Sojuszu. Rosja powinna to wziąć pod uwagę" – mówił w poniedziałek polskim dziennikarzom Anders Fogh Rasmussen.

Co konkretnie może spowodować interwencja dyplomatyczna Radosława Sikorskiego? Dla Polski największym problemem pozostaje brak szczegółowych wojskowych planów przyjścia przez zachodnich sojuszników z pomocą naszemu krajowi w razie ataku ze wschodu. Z nieoficjalnych informacji wynika, że do tej pory opracowano tylko bardzo ogólny scenariusz interwencji krajów zachodnich w razie zagrożenia dla Polski i w ogóle nie przygotowano takich planów dla republik bałtyckich. – Nie wiemy, którędy ma przebiegać linia obrony Polski przez NATO, jakie mają być zadania poszczególnych zachodnich dywizji – tłumaczy nasze źródło. "Takie plany sztaby wojskowe NATO mogą opracować, tylko jeśli zapadnie w tej sprawie polityczna decyzja przywódców" – dodaje.