Pewne warianty genów, które w odległej przeszłości nasi przodkowie przejęli od neandertalczyków, wiążą się z większą podatnością na ciężką postać COVID-19.
Niektórzy zakażeni koronawirusem SARS-CoV-2 przechodzą chorobę lżej lub wręcz bezobjawowo, inni zaś dużo ciężej. Istnieje wiele przyczyn, które decydują o tej różnicy, w tym wiek pacjenta czy obecność chorób współistniejących.
Okazało się niedawno, że pewną rolę odgrywać mogą również czynniki genetyczne. Naukowcy wykazali, iż warianty genów znajdujących się na chromosomie 3 mogą sprawiać, że u osoby zakażonej koronawirusem wystąpią ciężkie objawy choroby COVID-19.
W najnowszych badaniach udało się wykazać, że te warianty genów są niemal identyczne z wariantami genetycznymi obecnymi 50 tys. lat temu u neandertalczyków zamieszkujących południową Europę. Dalsze analizy genetyczne pozwoliły na sprecyzowanie, że te warianty genów trafiły do naszego genomu – w wyniku krzyżowania się naszych przodków z neandertalczykami – już ok. 60 tys. lat temu.
– komentuje genetyk, prof. Svante Paabo, który kierował zespołem z Uniwersytetu Technologicznego na Okinawie (Japonia).
Naukowcy zbadali ponad trzy tysiące ludzi, w tym pacjentów hospitalizowanych z powodu ciężkich objawów COVID-19, jak i pacjentów, którzy lżej przechodzili chorobę.
Zidentyfikowany obszar na trzecim chromosomie jest długi, tworzy go bowiem 49 400 par zasad. Warianty genetyczne odpowiedzialne za większą podatność na COVID-19 są ze sobą powiązane. Jeżeli pacjent ma jeden z nich, wówczas jest bardzo prawdopodobne, że będzie miał również wszystkie 13.
Naukowcy potwierdzili, że warianty genetyczne pochodzą od neandertalczyków w wyniku krzyżowania się z nimi. Analizy genetyczne wykluczyły, że ich źródłem mógł być wspólny ewolucyjny przodek obu podgatunków, który żył ok. 550 tys. lat temu.
Zdaniem badaczy, pacjenci, którzy odziedziczyli neandertalskie warianty genów, mogą mieć do trzech razy większe ryzyko wystąpienia silnych objawów, przy których wymagane jest zastosowanie respiratora.
Neandertalskie warianty genów nie są równomiernie rozmieszczone w światowej populacji. Dla przykładu w południowej Azji nosicielami tych wariantów jest ok. 50 proc. populacji, podczas gdy we wschodniej Azji praktycznie nie występują.
