W uprawianych w tamtych okolicach ryżu i warzywach praktycznie nie odnotowuje się już radioaktywności. Jednak w rosnących tam grzybach wciąż wykrywana jest aktywność promieniotwórcza radioaktywnego izotopu cezu na poziomie 300 bekereli na kilogram, podczas gdy standard dla żywności w Japonii wynosi 100 bekereli – poinformowała NHK.
Leżąca 80 kilometrów od elektrowni miejscowość Tanagura słynęła dawniej z gąsek sosnowych, które w Japonii nazywane są matsutake. Smak i aromat tamtejszych grzybów przyciągał jesienią turystów i był ważnym źródłem dochodu dla miejscowej gospodarki.
Zbieranie grzybów i dzikich warzyw było też ważnym elementem miejscowej tradycji, spajającym tamtejszą społeczność. – powiedział 71-letni Tsutomu Jinno, który dawniej kierował związkiem zbieraczy grzybów matsutake w Tanagurze.
– wyznał Jinno, który obecnie zbiera grzyby i wyrzuca je, by zapobiec nielegalnym zbiorom.
Grzyby, takie jak matsutake, rosną na poziomie około pięciu centymetrów pod powierzchnią, na warstwie, którą tworzą rozkładające się liście i gliniasta gleba. Warstwa ta absorbuje cez znajdujący się w liściach, co częściowo wyjaśnia, dlaczego wzrost poziomu tego pierwiastka w niektórych grzybach trzy do pięciu lat po katastrofie – powiedział wykładowca Uniwersytetu Żeńskiego w Koriyamie, Masaru Hiroi.
Hiroi zastanawia się, czy obowiązujące w Japonii normy radioaktywności nie są zbyt restrykcyjne. – powiedział.
NHK podkreśla, że zasady w Japonii są znacznie surowsze niż przepisy ogólnoświatowe. Zbiór norm bezpieczeństwa żywności Codex Alimentarius przewiduje górny limit radioaktywności cezu w produktach spożywczych w wysokości 1000 bekereli na kilogram, a norma w Japonii jest 10 razy niższa - twierdzi japońska stacja publiczna.
