powiedział Stoltenberg. - dodał.
Stoltenberg podkreślił, że współpraca USA z Europą powinna opierać się na UE, a siebie samego określił jej zwolennikiem i "prywatnym członkiem". W ten sposób były premier Norwegii odniósł się do dwóch referendów, w których jego rodacy odrzucili możliwość wejścia do Wspólnoty Europejskiej.
Sekretarz generalny NATO przypomniał, że wśród krajów nordyckich są także państwa należące do UE, Szwecja i Finlandia, które nie są członkami Sojuszu Północnoatlantyckiego, a z nim współpracują.- zaznaczył.
W ubiegłym tygodniu Stoltenberg odwiedził Sztokholm i Helsinki, gdzie przekonywał rządy do "zwiększenia zaangażowania we współpracę z NATO". Przypominał, że jedynie członkostwo w Sojuszu jest gwarancją udzielenia pomocy.
W Kopenhadze przed parlamentarzystami państw nordyckich Stoltenberg powtórzył, że "północ Europy jest absolutnie kluczowa dla NATO, aby w przypadku kryzysu lub konfliktu móc chronić więzi między Ameryką Północną a Europą".
Zagrożeniem Rosja i Chiny
Wśród zagrożeń Stoltenberg wymienił Rosję, a jako przykład podał jej ataki na Ukrainę oraz Gruzję; aktualnie Rosja wzmacnia swoją obecność w regionie arktycznym.
- podkreślił.
Według sekretarza generalnego NATO inne zagrożenie to Chiny, "wkrótce najpotężniejsza gospodarka na świecie, o drugim największym budżecie wojskowym oraz największą marynarką wojenną". - stwierdził.
Przypomniał, że presji ze strony Chin doświadczył jako premier Norwegii, gdy chiński dysydent Liu Xiaobo w 2010 roku otrzymał w Oslo Pokojową Nagrodę Nobla. Podobne sytuacje odnotowały Dania i Szwecja za wsparcie krytyków chińskich władz.
Stoltenberg przypomniał, że NATO jest organizacją, która od 1949 roku broni praw demokracji. - zaznaczył.
Wśród innych wyzwań szef NATO wymienił terroryzm, broń jądrową oraz mogące wywoływać nowe konflikty lub utrudniać działania obronne zmiany klimatyczne.
Powstała w 1952 roku Rada Nordycka jest organizacją będącą forum współpracy parlamentów Danii, Szwecji, Norwegii, Finlandii, Islandii, a także terytoriów autonomicznych: Wysp Alandzkich (zależnych od Finlandii) oraz Grenlandii i Wysp Owczych (zależnych od Danii). Organizacja przyczyniła się do powstania unii paszportowej, wspólnego rynku pracy oraz skandynawskich linii lotniczych SAS.
