W centrum biznesowym Azimut przy ul. Biaduli 11 wciąż trwają prace wykończeniowe. Nasi dyplomaci wprowadzą się do nowej siedziby we wrześniu. Kłopot w tym, że budynek należy do spółki Junis-Ojł z grupy Juniwiest-M Anatola Tarnauskiego. Obie firmy, tak jak ich właściciel, w marcu trafiły na czarną listę UE. Bruksela zakazała Tarnauskiemu wjazdu do Unii, zamroziła też należące do niego konta.
Wszystko przez to, że Juniwiest-M to czołowy sponsor prezydenckiego klubu sportowego, którym kieruje Dźmitry Łukaszenka, syn prezydenta. Poza organizowaniem turniejów hokejowych klub zajmuje się też biznesem i odgrywa ważną rolę w zarządzaniu finansami reżimu. Związki z nim na tym się nie kończą. W grupie Juniwiest-M jest zatrudniona Hanna Łukaszenka, żona Dźmitrego. W zamian przez lata kompania była jedną z dwóch firm dopuszczonych do lukratywnego handlu produktami ropopochodnymi. Juniwiest-M jest obecnie piątym największym płatnikiem podatków na Białorusi.
Nowa lokalizacja ambasady jest tym bardziej zdumiewająca, że Polska należy do awangardy państw walczących o sankcje uderzające w ludzi reżimu. Pół roku temu mocno krytykowaliśmy postawę Słowenii, która starała się uchronić przed wpisaniem na czarną listę innego potentata branży deweloperskiej Jurego Czyża, z którym wpływowi Słoweńcy robili interesy. Teraz pieniądze z polskiego MSZ popłyną do kieszeni Tarnauskiego.
– mówi były wiceszef MSZ Witold Waszczykowski (PiS). Ale obaw nie kryją też politycy rządzącej koalicji. – przyznaje poseł PO Robert Tyszkiewicz.
MSZ próbuje tłumaczyć sytuację. – mówi DGP Paweł Marczuk, radca ambasady RP w Mińsku. – dodaje. Rzeczywiście Mińsk to nie eldorado, jeśli chodzi o wynajem dużej przestrzeni biurowej. Jak jednak sprawdziliśmy, jest kilkanaście biurowców, które nie należą do żadnego z dwóch biznesmenów z czarnej listy UE.
O komentarz w tej sprawie poprosiliśmy rzecznika Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Stanowisko MSZ ma być jednak gotowe dopiero w przyszłym tygodniu.
Dziennikarz „Dziennika Gazety Prawnej” od powstania tytułu w 2009 r. Wcześniej pracował w „Dzienniku”.
Absolwent stosunków międzynarodowych na Uniwersytecie Warszawskim. Zawodowo zajmuje się tematyką światową, zwłaszcza państwami Europy Wschodniej. Współautor książek: „Wilki żyją poza prawem. Jak Janukowycz przegrał Ukrainę” (2015), „Kryształowy fortepian. Zdrady i zwycięstwa Petra Poroszenki” (2016), „Czarne złoto. Wojny o węgiel z Donbasu” (2020), „Partyzanci. Dziennikarze na celowniku Łukaszenki” (2021).
Laureat nagród dziennikarskich: Belarus in Focus 2012, Grand Press 2018 w kategorii dziennikarstwo specjalistyczne, Nagrody im. Dariusza Fikusa 2019.
Mówi po angielsku, rosyjsku, ukraińsku i białorusku, uczył się również chorwackiego, esperanto, greckiego, japońskiego, niemieckiego i rumuńskiego.