To była istna rzeź. Kwiat rycerstwa europejskiego pod wodzą Krzyżaków legł pod mieczami polsko-litewskimi. Topory i nabijane ćwiekami pałki z chrzęstem miażdżyły kości i pancerze wojów. Zginął rycerską śmiercią na polu walki wielki mistrz Ulryk von Jungingen. Krzyżacy otoczeni zewsząd mnóstwem wojska królewskiego zostali wycięci w pień. Na polach Grunwaldu w 596. rocznicę bitwy odbyła się inscenizacja zmagań rycerzy. Ze wzniesienia, na którym niegdyś stał król Władysław Jagiełło, obserwował ją wicepremier Andrzej Lepper. Publiczność tego nie doceniła i wygwizdała go.
Tym razem na polu bitwy stanęło 1,5 tysięcy rycerzy, w tym kilkuset konnych. Artylerię miały obie strony, ale decydujący bój stoczyły w bezpośrednim starciu
oddziały konnicy. Prawdziwa bitwa trwała siedem godzin, inscenizacja zajęła rycerzom jedynie dwie.
Po sygnale trąb i odśpiewaniu przez oddziały polskie ojczystej pieśni "Bogurodzica" pierwsze ruszyły chorągwie litewsko-ruskie (dowodzone przez Witolda), ustawione na prawym skrzydle armii królewskiej, w pobliżu Stębarka.
60-letni król Władysław Jagiełło, jego najbliższe otoczenie i mała straż przyboczna (sześć kopii), stanęli na wzgórzu, poza szeregami walczących. Stąd król dowodził bitwą, nie brał osobiście udziału w walce. Dla króla przygotowano też szybkie konie rozstawne, aby uszedł dzięki nim niebezpieczeństwu w razie przewagi nieprzyjaciela. Jego samego bowiem uznano za wartego dziesięciu tysięcy rycerzy.
Sam Ulryk von Jungingen prowadził szarżę rycerstwa zakonnego w głąb szyków polskich. Krzyżacy, pewni już zwycięstwa, zaczynają śpiewać bojową pieśń triumfu "Christ ist erstanden" ("Chrystus zmartwychwstał jest").
Król wówczas - na widok zachwiania się szyków polskich - skierował do walki nowe odwody, które wzmocniły walczące oddziały polskie. Sytuację więc uratowała przezorna taktyka Jagiełły, który w odpowiedniej chwili rzucił świeże siły na pole bitwy.
Znak do rozpoczęcia bitwy dał, wystrzałem z armaty, minister obrony Radosław Sikorski. Po inscenizacji w muzeum Bitwy Grunwaldzkiej podpisano list intencyjny w sprawie budowy światowego pomnika pokoju, który ma powstać w 2010 roku. W uroczystości, której pomysłodawcą i organizatorem jest fundacja "Historii i Sztuce", wziął udział Andrzej Lepper, który objął patronatem budowę pomnika.
Po sygnale trąb i odśpiewaniu przez oddziały polskie ojczystej pieśni "Bogurodzica" pierwsze ruszyły chorągwie litewsko-ruskie (dowodzone przez Witolda), ustawione na prawym skrzydle armii królewskiej, w pobliżu Stębarka.
60-letni król Władysław Jagiełło, jego najbliższe otoczenie i mała straż przyboczna (sześć kopii), stanęli na wzgórzu, poza szeregami walczących. Stąd król dowodził bitwą, nie brał osobiście udziału w walce. Dla króla przygotowano też szybkie konie rozstawne, aby uszedł dzięki nim niebezpieczeństwu w razie przewagi nieprzyjaciela. Jego samego bowiem uznano za wartego dziesięciu tysięcy rycerzy.
Sam Ulryk von Jungingen prowadził szarżę rycerstwa zakonnego w głąb szyków polskich. Krzyżacy, pewni już zwycięstwa, zaczynają śpiewać bojową pieśń triumfu "Christ ist erstanden" ("Chrystus zmartwychwstał jest").
Król wówczas - na widok zachwiania się szyków polskich - skierował do walki nowe odwody, które wzmocniły walczące oddziały polskie. Sytuację więc uratowała przezorna taktyka Jagiełły, który w odpowiedniej chwili rzucił świeże siły na pole bitwy.
Znak do rozpoczęcia bitwy dał, wystrzałem z armaty, minister obrony Radosław Sikorski. Po inscenizacji w muzeum Bitwy Grunwaldzkiej podpisano list intencyjny w sprawie budowy światowego pomnika pokoju, który ma powstać w 2010 roku. W uroczystości, której pomysłodawcą i organizatorem jest fundacja "Historii i Sztuce", wziął udział Andrzej Lepper, który objął patronatem budowę pomnika.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję
Źródło dziennik.pl
Zobacz
|