W 2009 r. podczas rehabilitacji chorego na porażenie mózgowe 12-letniego chłopca, oskarżona Renata M. miała "użyć nadmiernej siły w stosunku do ogólnego stanu zdrowia pokrzywdzonego", co doprowadziło, m.in. do złamania nóg dziecka. Prokurator żądał dla niej roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na trzy lata.
Sędzia Ryszard Rutkowski uzasadniając wyrok powiedział, że z zebranych dowodów i opinii biegłych wynika, iż uszkodzenia kończyn dziecka mogły powstać "samoistnie, w wyniku innej jednostki chorobowej"; mogły być też powikłaniami po prawidłowo przeprowadzonej rehabilitacji.
Jak dodał nie można wykluczyć, że obrażenia mogły być spowodowane przez inną osobę, ponieważ w trakcie pobytu chłopca w szpitalu zajmowały się nim, poza oskarżoną, inne osoby oraz tego, że powstały zanim Renata M. zaczęła rehabilitację chłopca.
Matka chłopca Bożena Mróz, która była w procesie oskarżycielem posiłkowym powiedziała dziennikarzom, że będzie nadal walczyła o ukaranie winnych cierpień jej syna. "Niemożliwością jest, by rehabilitanci nie ponieśli kary. Bo teraz mogą tak robić dalej, łamać nogi innym dzieciom" - powiedziała.
"Syn bardzo cierpiał, a oni to widzieli i mu nie popuścili. Nazywany był leniem, jak nie chciał ćwiczyć, gdy go bolało. Był ćwiczony na siłę" - dodała. Jej zdaniem to właśnie ćwiczenia na siłę przyczyniły się do połamania kończyn syna.
Dodała, że będzie również walczyć na drodze sądowej o godne odszkodowanie dla dziecka. "Muszę z czegoś syna ratować" - powiedziała. Szpital proponował jej ugodę w wysokości 5 tys. zł. uznając, że do obrażeń mogło również dojść w czasie pobytu w szpitalu. "To jest śmieszna kwota. Co można zrobić za 5 tys., kiedy sam fotelik pionizujący dla syna kosztuje 7,5 tys. zł" - powiedziała.
