Wiadomości - Opinie

Karmienie wszy to było świetne zajęcie, znakomita robota! Dawała bezcenny ausweis z napisem "Oberkommando der Wehrmacht", który chronił przed wysyłką do Niemiec i łapankami. Karmiło się je godzinę dziennie, a potem można było się uczyć, studiować na tajnych kompletach, a przede wszystkim konspirować - opowiada DZIENNIKOWI Leszek Elektorowicz.

Nie cichnie burza po tekście Cezarego Michalskiego "Utracona cześć Kataryny". Internauci, publicyści i komentatorzy w ostrych słowach debatują o granicach dopuszczalnej anonimowości w internecie. Kto ma rację - zwolennicy jawności za wszelką cenę czy ci, którzy opowiadają się za jak najdalej posuniętym prawem do sieciowego incognito?

Kataryna nie jest żadną anonimową blogerką, Nie jest od czasu, kiedy jej opinie zostały zauważone poza intermetem i kiedy ktoś się na nie powołał. Od tego dnia, kiedy jej opinia została poddana analizie - od tego momentu stała się uczestnikiem życia społecznego, stała się osobą jak najbardziej publiczną - pisze w tekście „kataryna - zdanie odrębne" jeden z symboli polskiej blogosfery - Azrael.

Nikt nie powinien obrażać się za mieszczące się w ramach publicystyki słowa blogerów, dotyczące osób czy spraw publicznych. Tym bardziej politycy nie powinni mieć za złe blogerom piszącym pod pseudonimami. Można mieć za to zastrzeżenia co do różnych forów i blogów, na których wpisujący używają wulgaryzmów i oszczerstw - pisze Dorota Gawryluk.

Na szkolnych przerwach kilkunastoletni Piotr Farfał wychodził z kolegami na tzw. patrole, poza budynek liceum, w okolice garaży. Sprawdzał, czy dziewczyny nie palą po kątach papierosów. Nie powinny były palić, tytoń zatruwał organizmy przyszłych matek, więc gdy kogoś chłopcy nakryli, były spięcia.

"Lubiłem Michnika, Kuronia, choć nie urzędowo. Wałęsy nie cierpiałem i nie cierpię do dziś" - mówi Jerzy Urban. W rozmowie z DZIENNIKIEM były rzecznik generała Wojciecha Jaruzelskiego i redaktor naczelny tygodnika "Nie" opowiada o swojej sympatii do Donalda Tuska, antypatii do braci Kaczyńskich i pocałunkach Lwa Rywina z Leszkiem Millerem.

Na anonimowych blogach i forach wypowiadają się często osoby głęboko sfrustrowane - wylewając swój jad na tych, przez których w jakiś sposób czują się dotknięci. A boją się o tym opowiedzieć, firmując to własnym nazwiskiem - pisze filozof i etyk Jacek Hołówka.

Gdybym nie czuł się zobowiązany historycznymi zaszłościami, nie poszedłbym głosować na lewicę, poparłbym Platformę Obywatelską. Najważniejsze jest dla mnie to, że Tusk zapewnia stabilizację. Chroni mnie przed obozem nienawistników, którym przewodzą Kaczyńscy - mówi w rozmowie z DZIENNIKIEM Jerzy Urban

Ukrywanie tożsamości przez blogerów sprzyja nieodpowiedzialności za słowo. Ale anonimowość ma też dobre strony, które przeważają nad złymi – mówi prof. Wojciech Sadurski, prawnik i znany bloger, który jako pierwszy zażądał od Kataryny ujawnienia nazwiska.

"Utracona cześć Kataryny" - ten tekst Cezarego Michalskiego wywołał w internecie burzę. Michalski zarzucił w nim znanej blogerce m.in. hipokryzję. Internauci komentujący ten tekst nie zostawili na Michalskim suchej nitki. Ale jednocześnie rozpoczęli ostrą dyskusję na temat zalet i niebezpieczeństw internetowego incognito.

Brak podpisu odbiera wiarygodność i siłę nawet najlepszym argumentom - ocenia ksiądz Adam Boniecki z "Tygodnika Powszechnego". W jego odczuciu anonimowe osądzanie i ocenianie jest bardzo wątpliwe moralnie. "Jedyną forma anonimowości, jaka jest dla mnie dopuszczalna, to anonimowość penitenta w konfesjonale" - dodaje kapłan.

Boże, żebym miał tylko tyle złotówek, ile ostrych krytyk, zarzutów, oskarżeń, epitetów, a czasami brutalnych życzeń przeczytałem pod swoimi tekstami, umieszczanymi w DZIENNIKU. Włącznie z takim oto życzeniem, że już dawno powinienem "wąchać kwiatki od spodu", a nie wymądrzać się za judaszowskie srebrniki płacone przez niemiecki koncern - pisze Jerzy Jachowicz.

W normalnych warunkach rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego w sprawie kompetencji prezydenta i premiera nie są potrzebne - uważa Jan Lityński, były polityk UW. Jak dodaje, nie pomoże tutaj także zmiana konstytucji, bo prawo nie jest odporne na pokusę stosowania go ze złą wolą.

Źle się stało, że moja ulubiona blogerka Kataryna ma prawo odnieść wrażenie, jakoby DZIENNIK na nią polował. Mógłbym się wykpiwać przypominaniem, że konspirowała się od dawna bardzo niekonsekwentnie i dekonspiracja była kwestią czasu. Ale to żaden argument - pisze Piotr Zaremba.

Orędzie zaboli Platformę i rząd, ale wygłaszając orędzie o stanie gospodarki prezydent nie będzie miał z tego żadnej osobistej korzyści - tłumaczy Piotr Gursztyn, publicysta DZIENNIKA. Przeciwnie, Lecha Kaczyński poniesie duże straty wizerunkowe. Ale z jego punktu widzenia warto było to zrobić - ocenia Gursztyn.

No, wreszcie coś eurowyborczo zabawnego. Prawo i Sprawiedliwość promuje swoją partię... spotem reklamowym Platformy Obywatelskiej. Tyle że spotem sprzed dwóch lat! Tego by jeszcze brakowało, aby rozliczać polityków z obietnic wyborczych.

Wyrok Trybunału mógł być sensacyjny, gdyby jednoznacznie wywiódł prawo premiera do określania reprezentacji państwa w Unii. Tymczasem prezydent może spać spokojnie. Po wyroku pole jego europejskiej konfrontacji z Tuskiem pozostaje otwarte jak dotychczas i nie zmieni tego ustawa kompetencyjna - zauważa Jan rokita, komentator DZIENNIKA.

Dziwne rzeczy dzieją się z Pawłem Grasiem, któremu jeszcze niedawno przed oczami stawało Stasi i Securitate. Dziś to już nie zwykły poseł, a szanowny pan minister i pewnie tylko dlatego akcji policji wobec związkowców nie nazwał brutalną pacyfikacją godną gestapo, a Schetyny nie porównał do Himmlera - pisze Robert Mazurek.

Kiedy blogerka Kataryna anonimowo krytykowała ówczesnego prezesa TVP Roberta Kwiatkowskiego, pod własnym nazwiskiem zarabiała u niego. Była wtedy zapewne grzeczna i pokorna. Ilu jej podobnych anonimów, radykałów, antykomunistów... zapełnia polski internet - pyta Cezary Michalski.

Nam się wydaje, że obce wywiady interesują tylko jakieś ważne tajemnice polskiego państwa. Szyfrant Zielonka ich nie miał. Ale za to jego inna wiedza może być dla nich bezcenna. Wiedza o ludziach, ich relacjach rodzinnych i towarzyskich, gdzie podróżowali i z kim - mówi w rozmowie z Jerzym Jachowiczem były szef wywiadu i minister spraw wewnętrznych Zbigniew Siemiątkowski.