Wiadomości - Opinie

O antysemityzmie w polskim Marcu, jego źródłach i inspiratorach debatują na łamach DZIENNIKA znani historycy. "W 1967 i na początku 1968 roku antysemityzm jest już bardzo obecny jak na standardy tamtego czasu" - mówi między innymi historyk Andrzej Friszke.

Marzec interpretowany jako triumf niezniszczalnego i nieuleczalnego polskiego antysemityzmu zawiera także tezę czy też lęk, że Polacy, jeśli da się im całkowitą wolność, zawsze wybiorą "Dmowskiego i Moczara" - pisze publicysta DZIENNIKA Cezary Michalski.

Ryszard Gontarz czy Maria Osiadacz to takie dziennikarskie psy, wypuszczane przez partię, by gryźć. To była specjalna kategoria dziennikarzy, którym dawano dostęp do materiałów UB i których wzywano na odprawy, gdzie mówiono im, w którą stronę mają pójść. Potem puszczano ich, żeby relacjonowali rozprawy sądowe - i to było naprawdę obrzydliwe - mówi DZIENNIKOWI Irena Lasota, uczestniczka wydarzeń marca 1968.

Żyję w samotności, choć mam oddaną rodzinę i bliskich przyjaciół. Nie uważam się jednak za człowieka społecznie zaangażowanego, rzadko uczestniczę w wydarzeniach publicznych - mówi pisarz Amos Oz dla DZIENNIKA.

Ci ludzie wybrali Londyn, bo gdyby zostali w Polsce, pod względem zawodowym czuliby się jak na prowincji. Ale w Londynie czują się jak na prowincji pod względem uczuciowym. Bez przerwy porównują się do kolegów, którzy zostali w Polsce - pisze DZIENNIK o naszych rodakach mieszkających w Wielkiej Brytanii.

"W swoim czasie trochę portretów Lenina się namalowało" - przyznaje Jerzy Jędrych. "Uczciwie powiem, że po wprowadzeniu stanu wojennego podpisałem tzw. lojalkę" - ujawnia Wacław Jakacki. Jerzy Jachowicz opisuje w DZIENNIKU losy ludzi, na których Marzec odcisnął swe brutalne piętno: pokiereszował ich świetnie zapowiadające się kariery - naukowca i artysty.

Polacy biadolą: wszystko źle, prezydent z premierem się kłócą, politycy kradną, nic nie robią (jak to - albo nic nie robią, albo kradną?), pogoda do bani, teściowa zrzędzi, a w dodatku krasnoludki sikają nam do mleka. Ratunkiem, przynajmniej na niedomagania polskiej demokracji, ma być import. Idei, rozwiązań, instytucji - pisze Robert Mazurek, publicysta DZIENNIKA.

Z dzieciństwa dobrze pamiętam strach rodziców przed urzędem skarbowym. Był komunizm i małych przedsiębiorców (właściwie rzemieślników), takich jak mój tata, traktowano z buta. Potem zrobiło się trochę lepiej, bo można już było na przykład kupić normalnie paliwo do żuka czy gaz do spawarki - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

W swej pierwszej podróży do Waszyngtonu premier Donald Tusk stoi przed trudnym zadaniem. Po pierwsze dlatego, że czekają go rozmowy z trudnym partnerem. Prezydent Bush i jego administracja znani są z instrumentalnego i nienadmiernie poważnego traktowania swych sojuszników - pisze w DZIENNIKU politolog Roman Kuźniar.

Są takie gwiazdy, za których obecność na scenie, w telewizji, na łamach gazety - warto wydać krocie. Ale są także inne, za których pozbycie się z zarządzanej przez siebie firmy warto zapłacić majątek. Do tych drugich należy była już dyrektor pierwszego programu TVP Małgorzata Raczyńska - pisze w DZIENNIKU zastępca redaktora naczelnego Cezary Michalski.

Rozstanie z demokratami oraz Jerzy Szmajdziński na przywódcę SLD to podobno nowe pomysły na wyjście parlamentarnej centrolewicy z cienia. Koalicja z demokratami miałaby sens, gdyby zawierała ją formacja przejrzysta tożsamościowo, świadoma swoich celów i pewna swoich racji - pisze w DZIENNIKU Sławomir Sierakowski, redaktor naczelny "Krytyki Politycznej".

Czasami nawet komentatorom brakuje komentarza. Jak bowiem komentować to, że marszałek Sejmu z Platformy Obywatelskiej Bronisław Komorowski podważa sztandarową inicjatywę swojej partii, jaką miała być podatkowa abolicja dla Polaków wracających z zarobkowej emigracji? - pisze w DZIENNIKU publicysta TVN, Kamil Durczok.

Aktywność Polski w dziedzinie polityki wschodniej ma szczególne znaczenie nie tylko dla naszego kraju, ale i dla całej Europy. Obecny gabinet winien mieć tego świadomość. W tych sprawach może liczyć na moje wsparcie - obiecuje w "Fakcie" prezydent Lech Kaczyński.

Bezpiecznie trzymający się z dala od walki politycznej moraliści powinni dwa razy się zastanowić, zanim zarzucą innym "żądzę władzy". Niech przedtem pomyślą, co czułem, gdy sondaże Platformy pikowały w dół, a kolejni sponsorzy wycofywali się z finansowania mojej kampanii na wieść o tym, że startuję nie - bezpiecznie - do Senatu, ale przeciw Zbigniewowi Ziobrze - czytamy w DZIENNIKU.

Zabiegi upiększające traktuję jak hobby. Kilka lat temu usunęłam sobie żyły na nogach, a niedawno powiększyłam usta. I jeżeli będzie potrzeba, skorzystam z innych dobrodziejstw chirurgii plastycznej - opowiada DZIENNIKOWI Anna Sobieszak, księgowa.

Trybunał Konstytucyjny zostawił z ustawy lustracyjnej smętny kadłubek. Jednak nawet te resztki wymuszają na polskich europosłach obowiązek złożenia oświadczenia lustracyjnego. Bronisław Geremek znów postanowił polskiego prawa nie przestrzegać i oświadczenia nie złoży - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Na awans Gowina i Sikorskiego należy spojrzeć przede wszystkim z punktu widzenia personalnych rozgrywek w partii, a także - gry ambicji i pragnień władzy. Gowina po jego sukcesie wyborczym w Krakowie lekceważyć ani marginalizować dłużej nie można, zwłaszcza że jego lojalność, poddana tak ciężkiej próbie, też może się okazać dla Tuska wiele warta - pisze w DZIENNIKU socjolog, Ireneusz Krzemiński.

PiS bez Jarosława Kaczyńskiego byłoby jak Radio Maryja bez Tadeusza Rydzyka, dlatego nie może być mowy o odsunięciu prezesa od kierowania partią. Jednak PiS kona i jeśli komuś zależy na dobru tej partii, powinien przekonać Kaczyńskiego, by zmienił sposób postępowania - pisze w "Fakcie" publicystka Radia ZET, Monika Olejnik.

Debata o ustroju jest o tyle trudna, że wielu jej uczestników polemizuje teoretycznie z wystąpieniami Tuska, ale tak naprawdę myśli o jednym: jak dać wyraz swojemu obrzydzeniu do w gruncie rzeczy krótkiego epizodu PiS-owskich rządów. Antypisizm staje się dla niektórych swoistą religią zwalniającą ze spójnego argumentowania - pisze publicysta DZIENNIKA, Piotr Zaremba.

Są ludzie, dla których zmiana i dążenie do samodoskonalenia wpisane są na stałe w ich życiową strategię. Niestety, zdecydowana większość z nas prędzej dojrzeje do zmiany na drodze porównywania się z innymi: sąsiad jeździ lepszym samochodem, szwagrowi udał się biznes, a żona suszy głowę, że chciałaby zmienić mieszkanie - mówi DZIENNIKOWI Józef Przemieniecki, ekspert relacji międzyludzkich i rozwoju osobistego.