Wiadomości - Opinie

Wyjątkowa w historii polskiego parlamentaryzmu długość expose Donalda Tuska nie była spowodowana niepohamowanym pragnieniem bicia rekordów. Był to wybór polityczny i retoryczny zarazem, realizujący się zarówno w treści wystąpienia nowego premiera, jak też w sposobie jej zaprezentowania - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Premierowi można zarzucić, że jego wystąpienie było po prostu za długie. W czasie 3 godzin i 6 minut premier postanowił się zająć prawie każdym aspektem życia w Polsce - od boisk w każdej gminie do problemu połowów dorszy w Bałtyku - pisze Monika Olejnik w "Fakcie".

Generalna wizja Tuska - coś na kształt Bushowskiego współczującego konserwatyzmu zakładającego znoszenie ograniczeń nakładanych na przedsiębiorczość, ale przy równoczesnej ochronie społecznych interesów słabszych grup i zabezpieczeniu równych warunków startu - jest intelektualnie spójna. W praktyce jednak może przynieść najróżniejsze skutki - pisze Piotr Zaremba, felietonista DZIENNIKA.

Uczuciem, narastającym od początku expose Donalda Tuska, było rozczarowanie. Zaczęło się od rozwlekłego, zbyt długiego wstępu, zawierającego całkiem niepotrzebne ataki na poprzedników - pisze publicysta "Faktu", Łukasz Warzecha.

Lekarzom i pielęgniarkom oszczędzę słów, przemawiać będą czyny - zapowiedział w swym expose premier, ale słów tak w ogóle nie oszczędził, bijąc rekord w długości wystąpienia. Nie zakończył go słowami "liberalismo o muerte", bo też do wielkiego Fidela troszkę mu zabrakło - pisze publicysta DZIENNIKA, Robert Mazurek.

Polityk nie musi być skrzyżowaniem aktora i dyplomaty: pusto w głowie, ale opalony i dobrze ubrany. Czekają nas cztery lata w opozycji i taki przewodniczący jak Gosiewski nie pozwoli nam popaść w lenistwo - mówi w wywiadzie dla DZIENNIKA Jan Ołdakowski, dyrektor Muzeum Powstania Warszawskiego i poseł PiS.

Cudownej przemiany nie było. Takiego dokładnie Donalda Tuska, jak ten z wczorajszego expose, wybrali Polacy. Lidera obiecującego Polakom jednocześnie wielki cywilizacyjny skok i małą, bezpieczną stabilizację - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

Ponad trzy godziny prezentował w Sejmie program swojego rządu Donald Tusk. Czy to było dobre expose? Czy spełniło oczekiwania, czy też je zawiodło? DZIENNIK poprosił o opinię znanych Polaków.

Z okolic nowego rządu dochodzą odgłosy wskazujące, że Polska jednak zaakceptuje i podpisze Kartę Praw Podstawowych UE. Zanim to jednak nastąpi, chciałbym jako obywatel RP dowiedzieć się, czy rząd, poza odczuwaniem wzniosłości i wzruszeniem, jakie ogarnia każdego, kto czyta ten dokument, przeprowadził dokładną analizę skutków prawnych zapisów Karty - zastanawia się w "Fakcie" komentator Maciej Rybiński.

W czasach wojny wietnamskiej prezydent Johnson nakazał wygaszenie oświetlenia Białego Domu. Był to miły gest władzy, która mówiła obywatelom: skoro już drastycznie podnosimy wydatki na wojsko waszym kosztem, pokażemy, że umiemy oszczędzać także i na sobie - pisze w DZIENNIKU publicysta Piotr Zaremba.

Rząd Donalda Tuska dziedziczy po poprzednikach mnóstwo pilnych, nierozwiązanych problemów: nadmierne zadłużenie budżetu państwa, katastrofalny stan służby zdrowia, niedokończoną reformę emerytalną, niepobudowane autostrady, zapóźnienie przygotowań do Euro 2012… Uważam za rzecz bezdyskusyjną, że koalicja rządowa musi skoncentrować się na tych zadaniach, a nie na "sprzątaniu po IV RP", do czego namawiają nas niektórzy komentatorzy stęsknieni za odzyskaniem uprzywilejowanej pozycji z lat 90. - pisze w DZIENNIKU poseł PO Jarosław Gowin.

W czasach, kiedy premierem Polski był Jarosław Kaczyński, a przydentem Francji Jacques Chirac, stosunki francusko-polskie były dość chłodne. Dopiero po ostatnich wyborach prezydenckich we Francji i parlamentarnych w Polsce nasze relacje zaczęły się poprawiać. Jednak w Paryżu oczekuje się tego, żeby były one jeszcze bliższe i bardziej ciepłe - pisze w DZIENNIKU Axel Poniatowski, były rzecznik prezydenta Francji Nicolasa Sarkozy'ego.

We wtorek wieczorem gruchnęła wiadomość, że w kancelarii premiera znaleziono bombę. Dowcipniejsza część opozycji spekulowała, że być może znaleziono część expose nowego premiera. Ponieważ dowcip się nie przyjął, można wnosić, że oczekiwanie na to, co powie Donald Tusk, jest raczej umiarkowane. A może dowcip był słaby - pisze w DZIENNIKU Kamil Durczok, publicysta TVN.

Na debatę "Iwaszkiewicz - pozytywista czy kolaborant?" dotarłem w nerwach i w ostatniej chwili. Zbyt prędko po upadku Kaczorów uroiło mi się, że żyję w normalnym kraju i postanowiłem po drodze wpaść na pocztę. Pojmujecie moją naiwność? Jak dodam, że postanowiłem wpaść na pocztę celem odebrania "arcyważnej" przesyłki z ZAiKS-u, macie prawo zarykiwać się ze śmiechu - pisze w DZIENNIKU pisarz Jerzy Pilch.

Bolesław Piecha odchodzi ze stanowiska wiceministra zdrowia w niesławie. Przyłapany na kłamstwie przez DZIENNIK i "Fakty" TVN bezradnie rozkładał ręce: "No, co ja mam powiedzieć?" A odpowiedź jest prosta: - Prawdę, panie pośle! Tylko prawdę - pisze w DZIENNIKU Anna Marszałek.

Dowiadujemy się, że politycy, którzy po klęsce Unii Wolności utworzyli Partię Demokratyczną, a potem wspólnie z SLD, SdPl i UP stworzyli Lewicę i Demokratów, postanowili zaznaczyć swoją odrębność w tej koalicji. Uznali, że najbardziej od innych podmiotów LiD odróżniać ich będzie przyjęcie liberalnego oblicza. Pracami nad nowym programem Demokratów.pl ma pokierować Jerzy Hausner - pisze w DZIENNIKU Ryszard Bugaj.

"Polska postrzega Izrael jako ważnego sojusznika, nazywając go i raz po raz staje w jego obronie na arenie międzynarodowej nawet za cenę konfrontacji z partnerami na kontynencie" - pisze na łamach "Faktu" Adar Primor, jeden z czołowych felietonistów oraz analityków spraw zagranicznych w dzienniku "Haaretz".

Amerykańscy artyści odmówili przyjmowania honorariów w dolarach i domagają się wypłat w euro. Polscy artyści nie mogą się, niestety, przyłączyć do tego protestu, bo polskim artystom nikt nie oferuje dolarów. Nawet złotówek wypłacają im mało i niechętnie - pisze w DZIENNIKU Maciej Rybiński.

Platforma Obywatelska zwyciężyła w wyborach, obiecując inny styl uprawiania polityki niż ten pokazany przez PiS. Oczekiwanie zmiany stylu przyniosło więc szybkie owoce: mamy władzę sympatyczną. Terytorium gestów i słów Platforma wzięła w swoje władanie. Ale wciąż bez odpowiedzi pozostawia pytania o swój kościec programowy - pisze w DZIENNIKU Dorota Gawryluk.

Kiedy dolar nurkuje, a ropa naftowa kosztuje 100 dolarów za baryłkę, warto się zastanowić nad ceną, jaką nie tylko Ameryka, ale cały Zachód - do którego Polska od jakiegoś czasu należy - płaci za osiem lat polityki George’a Busha - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.