Ilu jeszcze takich esbeków, jak ci którzy chcieli otruć Annę Walentynowicz, ukrywa się w rożnych miejscach licząc na to, że o ich zbrodniczych czynach i planach? Nikt się nie dowie. Sądzę, że jest ich jeszcze wielu i pewnie nigdy nie staną przed obliczem sprawiedliwości. Zasługa w tym kierownictwa MSW z czasów PRL, m.in. Czesława Kiszczaka, które zadbało o to, aby zniszczyć ślady tych zbrodni. Z jednej strony więc
Z drugiej strony trzeba zauważyć, że te wysiłki śledczych prokuratorów IPN wobec ogromu zniszczeń jakie zostały poczynione w archiwach SB, mogą pójść na marne. Bo ta próba rozliczeń jest spóźniona o dwadzieścia lat. W najbliższych czerwcowych dniach, kiedy obchodzić będziemy radośnie rocznicę zwycięstwa nad sowieckim totalitaryzmem trzeba pamiętać o pełnych goryczy porażkach i potknięciach. Do jednego z tych najważniejszych potknięć zaliczyłbym puszczenie w niepamięć pełnego dorobku Służby Bezpieczeństwa. Organa ścigania i wymiar sprawiedliwości skupiły się jedynie na kilku najgłośniejszych przestępstwach resortu spraw wewnętrznych. Zabójstwie ks. Jerzego Popiełuszki, śmiertelnym pobiciu Grzegorza Przemyka, sprawie skrytobójstwa Stanisława Pyjasa czy krwawej pacyfikacji strajku w kopalni „Wujek”. Jak wiemy procesy te ciągnęły się w nieskończoność. Niektóre nawet lat kilkanaście, obrazując nieudolność prokuratory i sądów w rozwikłaniu i osądzeniu oczywistych dla społeczeństwa zbrodni.
. Tak właściwie jest do dziś. Nie mamy więc żadnej pewności, że i akt oskarżenia przeciwko byłym funkcjonariuszom SB zamieszanym w sprawę zamachu na życie Anny Walentynowicz, ikony sierpniowego strajku na Wybrzeżu z 1980 r., dostarczy sądowi podstawy do ich ukarania.
którzy jedynie wykonywali rzetelnie swoją służbę państwu. Że przynajmniej spotka ich społeczny ostracyzm.
