"Swego czasu uzyskaliśmy odpowiedź rzecznika rządu Pawła Grasia, że rząd nie będzie współpracował z zespołem parlamentarnym ds. wyjaśnienia katastrofy smoleńskiej. Podtrzymujemy naszą prośbę o spotkanie i chcemy przedstawić niektóre pytania kierowane do premiera Donalda Tuska" - powiedział szef zespołu Antoni Macierewicz (PiS). Jak podkreślił, pytań do szefa rządu jest dziesięć i będą one zadawane zarówno podczas ewentualnego spotkania premiera z zespołem, "jak i publicznie, tak długo aż premier odpowie na nie".
Według Macierewicza premier ma obowiązek odpowiedzieć na pytania, zarówno parlamentowi, opinii publicznej, i także prokuratorowi. Szef zespołu parlamentarnego pytał m.in. czy to szef rządu podjął inicjatywę zaproszenia premiera Rosji Władimira Putina na obchody 70. rocznicy mordu katyńskiego oraz "doprowadził do zorganizowania odrębnych uroczystości 7 kwietnia 2010 r.". W lutym 2010 r. Putin zaprosił premiera do Katynia na kwietniowe uroczystości rocznicowe. Tusk przyjął zaproszenie, uznając, że jest to ważny krok na drodze poprawy stosunków polsko-rosyjskich.
Szef zespołu chce też wiedzieć, dlaczego Tusk odrzucił propozycję prezydenta Dymitrija Miedwiediewa wspólnego śledztwa w sprawie katastrofy. W telewizyjnym wystąpieniu po katastrofie Miedwiediew obiecywał, że okoliczności katastrofy zostaną wnikliwie wyjaśnione przy ścisłej współpracy ze stroną polską.
Macierewicz zastanawia się również "w oparciu, o jakie ekspertyzy została przyjęta, jako podstawa postępowania w sprawie katastrofy smoleńskiej, konwencja z Chicago, a nie porozumienie polsko-rosyjskie z 1993 r.". M.in. w maju szef rządu mówił, że konwencja chicagowska o międzynarodowym lotnictwie cywilnym i sposób jej zastosowania "daje stronie polskiej pewność, że uzyskujemy stały, bez zakłóceń, dostęp do działań strony rosyjskiej". Kancelaria Premiera podkreślała także, że konwencja chicagowska zapewnia sprawną procedurę wyjaśniającą w przypadku katastrof lotniczych oraz jawność wyników postępowania, a takich procedur nie określa polsko-rosyjska umowa z 1993 r.
"Dlaczego przez pięć miesięcy premier zrobił wiele, by Polska nie przejęła żadnego elementu postępowania w sprawie katastrofy", nawet w tych wypadkach, kiedy - w ocenie Macierewicza - "strona rosyjska lekceważyła podstawowe zasady postępowania i narażała istotne dowody na zniszczenie" - to kolejne pytanie do premiera. "Dlaczego premier nie stanął na czele polskiej komisji badającej katastrofę, gdy na czele rosyjskiej komisji stanął premier Putin. Czy miał pan świadomość, że w ten sposób zaniżał pan rangę polskiej komisji, utrudniając jej działanie" - pytał Macierewicz premiera.
Anna Sikora (PiS) chce wiedzieć "dlaczego na czele polskiej komisji stanął minister SWiA Jerzy Miller". W jej ocenie, jako zwierzchnik szefa BOR, Miller "jest współodpowiedzialny za skandaliczne zaniedbania przy zapewnieniu bezpieczeństwa prezydenta".
"Dlaczego natychmiast po katastrofie premier nie zwrócił się do najwyższych władz rosyjskich, by po udzieleniu niezbędnej pomocy medycznej, zabezpieczyły miejsce katastrofy" - chce wiedzieć Sikora. Pyta też "dlaczego po uzyskaniu informacji o katastrofie, premier nie zwrócił się do NATO czy władz USA o udzielenie pomocy eksperckiej i powołanie międzynarodowej komisji badającej katastrofę".
"Dlaczego po informacji o skandalicznym braku zabezpieczenia ciał ofiar, miejsca katastrofy i nie przeprowadzeniu w sposób właściwy sekcji zwłok nie zdymisjonował pan minister zdrowia Ewy Kopacz, szefa BOR gen. Mariusza Janickiego i szefa Kancelarii Premiera Tomasza Arabskiego" - pytała Sikora. Chce też wiedzieć, dlaczego premier nie zwrócił się do prokuratora generalnego Andrzeja Seremeta o zwiększenie składu polskich prokuratorów na miejscu katastrofy pod Smoleńskiem.
"Dlaczego premier zaaprobował przejęcie obowiązków prezydenta przez (ówczesnego) marszałka Sejmu Bronisława Komorowskiego, przed zidentyfikowaniem ciała prezydenta (Lecha Kaczyńskiego) i stwierdzeniem jego zgonu" - mówiła posłanka PiS.
Zgodnie z art. 131 Konstytucji marszałek Sejmu tymczasowo, do czasu wyboru nowego prezydenta, wykonuje obowiązki głowy państwa w razie m.in.: śmierci urzędującego prezydenta; zrzeczenia się urzędu przez prezydenta; uznania przez Zgromadzenie Narodowe trwałej niezdolności prezydenta do sprawowania urzędu ze względu na stan zdrowia.
