Ingres, czyli pierwsze oficjalne wejście biskupa do jego kościoła katedralnego, rozpoczęła procesja z domu arcybiskupów do drzwi archikatedry łódzkiej. W świątyni zebrani wysłuchali słów poprzednika nowego metropolity, abpa Władysława Ziółka, który kierował łódzkim kościołem ponad 26 lat, ale przeszedł na emeryturę. Ziółek podkreślił, że zmiana na stanowisku metropolity oznacza, że . Dodał, że jego następca będzie . - powiedział Ziółek.
Następnie nuncjusz apostolski w Polsce abp Celestino Migliore odczytał nominacyjną bullę papieża Benedykta XVI, który 11 lipca ustanowił abpa Marka Jędraszewskiego arcybiskupem metropolitą łódzkim. - napisał w bulli nominacyjnej Benedykt XVI.
Po odczytaniu bulla została przekazana arcybiskupowi Jędraszewskiemu. Chwilę później nuncjusz Migliore odebrał od arcybiskupa Ziółka pastorał, symbol władzy nad kościołem łódzkim, i również przekazał go nowemu metropolicie, którego wprowadził na katedrę biskupią. Do katedry podchodzili później przedstawiciele duchowieństwa, zakonów i wiernych archidiecezji, składając tzw. homagium, czyli wyrazy szacunku i czci oraz uznania nowego metropolity za "swojego Pasterza". Po zakończeniu tej części uroczystości odprawiona została msza św., której przewodniczył abp Jędraszewski. W homilii mówił on m.in. o tym, że choć nie zrozumie się Polski bez chrześcijaństwa a człowiek nie może zrozumieć siebie bez Chrystusa, to kultura zachodnia, zwłaszcza europejska, staje się coraz bardziej chrystofobiczna.
- mówił Jędraszewski. Zapewnił jednak, że mimo tych tendencji i widocznego kryzysu wiary wraz ze wszystkimi wiernymi kościoła łódzkiego będzie chciał .
Abp Marek Jędraszewski urodził się 24 lipca 1949 r. Studiował w Arcybiskupim Seminarium Duchownym i na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. 24 maja 1973 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk abp. Antoniego Baraniaka. W latach 1973-1975 był wikariuszem w parafii pw. św. Marcina w Odolanowie k. Ostrowa Wlkp. W roku 1975 abp Antoni Baraniak skierował go na studia specjalistyczne, które odbył na Wydziale Filozofii Papieskiego Uniwersytetu Gregoriańskiego w Rzymie. W czerwcu 1977 roku uzyskał licencjat z filozofii, natomiast 20 grudnia 1979 roku obronił pracę doktorską.
Po powrocie do Polski w latach 1980-1996 był adiunktem na Papieskim Wydziale Teologicznym w Poznaniu. Jednocześnie, w latach 1980-1987, był prefektem Arcybiskupiego Seminarium Duchownego w Poznaniu. W latach 1987-1996 pracował w "Przewodniku Katolickim", w którym od 1990 r. był redaktorem naczelnym. W roku 1991 habilitował się na Wydziale Filozoficznym Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie. W roku 1996 otrzymał nominację arcybiskupa Juliusza Paetza na wikariusza biskupiego ds. nauki i kultury w Archidiecezji Poznańskiej oraz na przewodniczącego Wydziału Duszpasterstwa Akademickiego w Kurii Arcybiskupiej w Poznaniu.
284. Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski obradujące w Rzeszowie w dniach 13-14 września 1996 roku powołało go na konsultora Komisji Nauki Wiary Episkopatu Polski. W tym samym też czasie został mianowany visiting professor Papieskiego Uniwersytetu Laterańskiego w Rzymie. 17 maja 1997 roku papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji poznańskiej. Święcenia biskupie otrzymał z rąk arcybiskupa Juliusza Paetza 29 czerwca 1997 r. w Poznaniu. W związku z powstaniem Wydziału Teologicznego na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu 26 listopada 1998 roku otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego UAM, a 7 grudnia tegoż roku nominację na kierownika Zakładu Filozofii Chrześcijańskiej na Wydziale Teologicznym UAM. 2 stycznia 2002 r. otrzymał tytuł naukowy profesora nauk teologicznych.
320. Zebranie Plenarne KEP obradujące na Jasnej Górze w dniu 28 listopada 2002 r. powołało go na delegata KEP ds. Duszpasterstwa Akademickiego.
