Wiadomości - Opinie

Doniosłość wtorkowego posiedzenia Rady Gabinetowej polega na otwarciu w końcu polskiej realnej drogi do euro. Będzie więc ono zapamiętane jako kolejne zdarzenie w dziejach polskiego wkładu w jedność Europy. Jest to efekt dobrze odrobionej pracy przez rząd, w tym przede wszystkim przez ministra finansów Jacka Rostowskiego. I ubocznie korzystny dla polskiej polityki efekt kryzysu - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita.

Przez wiele tygodni premier Donald Tusk kpił sobie z zamiarów zwołania przez prezydenta Kaczyńskiego Rady Gabinetowej. Rada zwoływana jest w sytuacjach wyjątkowych, a przecież mamy z taką do czynienia. Nigdy jeszcze polska giełda tak nie wariowała, nigdy złotówka nie traciła tak szybko na wartości, nigdy kredyty we frankach szwajcarskich nie stawały się tak nagle ciężarem nie do uniesienia - pisze w DZIENNIKU Monika Olejnik.

"Obawiam się, że może się powtórzyć scenariusz z pierwszej Rady Gabinetowej, poświęconej służbie zdrowia, z której nic nie wynikło poza twardym komunikatem politycznym pana prezydenta, który chciał pouczać pana premiera i rząd co i jak mają robić" - mówi DZIENNIKOWI Grzegorz Dolniak, wiceszef klubu PO.

"Konflikt przed rozpoczęciem Rady Gabinetowej pokazuje prawdziwe oblicze premiera, całego jego otoczenia i Kancelarii: arogancję i pychę. Widać wyraźnie, że brak tam dobrej woli współpracy z prezydentem. Jest wola walki. Donald Tusk tylko na tym straci" - mówi DZIENNIKOWI Jolanta Szczypińska, wiceszefowa klubu PiS.

Zdaje się, że minister sportu znalazł metodę na skuteczne rozliczenie się z Polskim Związkiem Piłki Nożnej. To metoda drobnych, ale systematycznych kroczków, dziesiątków bolesnych dla PZPN posunięć administracyjnych, które mają doprowadzić do zamierzonego celu - wyboru prezesa, który zdaniem rządu i większości opinii publicznej nie będzie kojarzony z korupcją w piłce nożnej - pisze w DZIENNIKU Piotr Gursztyn.

Prawie dwadzieścia lat temu pojechałem do Anglii na staż w BBC. Działo się to w wolnej już Polsce, ale wszyscy byliśmy jeszcze cali zanurzeni w PRL-owskiej przaśności. Spędziłem tam sześć tygodni wypełnionych wykładami i spotkaniami, w weekendy moi opiekunowie załatwiali nam a to kino, a to teatr, a raz trafiłem na stadion, na ligowy mecz Premiership - pisze w DZIENNIKU publicysta TVN Grzegorz Miecugow.

Rząd przekonuje, że to recepta na uzdrowienie polskiej służby zdrowia. Opozycja grzmi, że oddziały, a nawet całe szpitale zaczną padać. Prezydent Lech Kaczyński konsekwentnie żąda, by w sprawie przekształcenia szpitali w spółki rozpisać referendum. Ustawa o zakładach opieki zdrowotnej trafiła do Senatu. Jak przez najbliższe lata zmieni się system ochrony zdrowia, jeśli rząd zdoła jednak przeforsować swój sztandarowy projekt? - czytamy w DZIENNIKU.

To niewiarygodne, ale prawdziwe. Jest taki kraj w środku Europy, którego licho się nie ima. Ameryka w panice, Irlandia w recesji, w Anglii menu kryzysowe w knajpach, Izrael załamany, Japonia łka, forint padł na pysk, a u nas - sielanka - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

Nie dało rady wprowadzić kuratora i zawiesić prominentnych działaczy, to do akcji wkroczył prokurator, CBA i urząd skarbowy. Grupka młodocianych wyrostków napadła na bandę starych pijaków. Takie mniej więcej porównanie można by zastosować do wojny, którą rząd wytoczył PZPN - pisze w DZIENNIKU Cezary Kowalski.

Za bardzo zaufałem niektórym ludziom, a później się na nich zawiodłem. Takie osoby były nawet w zarządzie PZPN. Uświadomiłem sobie, że nie graliśmy w jednej drużynie. Nawet tak prozaiczna sprawa jak pożegnalne posiedzenie dała mi wiele do myślenia. Każdemu działaczowi wręczyłem butelkę dobrego hiszpańskiego wina z załączonymi podziękowaniami - mówi DZIENNIKOWI Michał Listkiewicz.

Początkom polskiej wyprawy do Iraku towarzyszył nie tylko huk eksplozji, ale też medialny i polityczny gwar. Jej koniec zaś rozgrywa się niemal w milczeniu. Wychodzimy stamtąd niezauważalnie. Walczyliśmy nad Eufratem ponad pięć lat - dłużej niż w drugiej wojnie światowej. Wygraliśmy? Minister obrony Bogdan Klich odpowiada twierdząco. Dlaczego w takim razie w Polsce tak cicho o tym triumfie? - pisze Andrzej Talaga, zastępca redaktora naczelnego DZIENNIKA.

Proszę zacisnąć zęby i wytrzymać, to musi boleć - tak wciąż odpowiada wielu polskich lekarzy, gdy prosi się ich o środki przeciwbólowe. A pacjent najczęściej spuszcza pokornie głowę i idzie do apteki po paracetamol w ilościach hurtowych. Jaka jest więc różnica między wizytą u lekarza w XXI wieku w Polsce a pójściem w XIX wieku do kowala, który zanim wyrwał ząb, dawał delikwentowi szklankę wódki na znieczulenie? - pyta w DZIENNIKU Renata Kim.

Każdy chyba zna bajeczkę o skorpionie, który poprosił osła, by przeniósł go na drugą stronę rzeki. Ten, ze strachu przed ukąszeniem, opierał się. "Nic ci nie zrobię, bo zatonąłbym razem z tobą" - przekonał go skorpion. Na środku rzeki ukąsił jednak swego przewoźnika. "Taka jest moja natura" - wyjaśnił osłu, ginąc razem z nim - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.

W znaczący sposób przysłużył się pan pomyślności USA i naród jest pańskim dłużnikiem - takimi słowami, cytowanymi przez "The Wall Street Journal", jeden z kongresmenów żegnał parę lat temu odchodzącego na emeryturę Alana Greenspana. Dzisiaj wygląda na to, że Amerykanie, i poniekąd cały świat, stali się rzeczywistymi dłużnikami przekonań Greenspana: polityki łatwego pieniądza i ślepej wiary w nieustanny wzrost cen na rynku nieruchomości.

Byłem zdumiony, kiedy pierwszy raz dowiedziałem się, z kim mam do czynienia. Tym pierwszym "moim" gangsterem był "Masa". Pamiętam, że wybrałem się kiedyś do swojej spółdzielni mieszkaniowej i spotkałem go w drodze powrotnej. Zaczęliśmy gadać jak znajomi z boiska. Rozmowa przeniosła się na jakąś ławkę, "Masa" zaczął zupełnie naturalnie opowiadać, że ostatnio przerzucili się na kradzież samochodów i napady na tiry - mówi DZIENNIKOWI Jerzy Jachowicz.

Jednym celnym zdaniem potrafią przysporzyć politykowi punktów w sondażach albo przeciwnie - podważyć jego wiarygodność, zrujnować reputację. To, co mówią, ma kolosalny wpływ na sposób, w jaki politykę postrzegają zwykli ludzie. Dlatego o względy gadających głów zabiegają partie i sztaby wyborcze. Kim są i jak żyją przedstawiciele nowej ekskluzywnej kasty - międzynarodowi komentatorzy polityczni? - czytamy w DZIENNIKU.

Rok temu Donald Tusk wygrał wybory. Wiedziałem wtedy dlaczego. Wygrała PO - anty-PiS, zwyciężył lider - anty-Kaczyński. To konstatacja powszechna i prawdziwa. Ale nie wiedziałem, co Tusk z tym triumfem zrobi. Im dłużej rządził, tym mniej rozumiałem - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

Polsce potrzebna jest nowa inicjatywa. Ruch powstaje dlatego, że jest lewicowy elektorat, który nie ufa SLD, czyli związkowi obrony aparatu i posad. Część społeczeństwa oczekuje przedstawienia alternatywy zarówno wobec partii prawicowych, jak i wobec SLD. Musi powstać coś obok, bo z tej mąki chleba nie będzie - mówi w wywiadzie dla DZIENNIKA Dariusz Rosati.

Miło po latach popatrzeć na tych samych ludzi inaczej, cieplej. Tak spojrzałem na wyluzowanego Aleksandra Kwaśniewskiego w programie Tomasza Lisa. Jako inteligentny komentator zdarzeń budzi sympatię. Zwłaszcza na tle spiętych do bólu głównych graczy obecnej sceny. I od razu wspomnienia - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Jesienią 1989 roku w "Tygodniku Solidarność" ukazał się głośny artykuł Jadwigi Staniszkis sugerujący, że za zmianami w Polsce i innych krajach bloku radzieckiego stoi antykryzysowe centrum powołane przez KGB. I właśnie wtedy rozpoczął się trwający po dziś dzień i raczej niemożliwy do ostatecznego rozstrzygnięcia spór - pisze w DZIENNIKU Antoni Dudek*.