Wiadomości - Opinie

"Noworoczne postanowienia są jak obietnice polityków. Nic z nich nie wychodzi" - pisze w "Fakcie" filozof Marcin Król.

Od Rybińskiego różnię się tym, że dla mnie początek końca Polski Michnika i Kiszczaka zaczął się dawno. Można wskazać kolejne słupy milowe tej drogi klęski - pisze w DZIENNIKU publicysta Piotr Zaremba.

"Mam kolegów, którzy, gdy jadą do Ameryki lobbować za swymi filmami, licząc na swe szanse oscarowe, to zakładają jarmułki. To żałosne" - mówi DZIENNIKOWI Cezary Pazura.

Jako były więzień zarówno hitleryzmu, jak i komunizmu, mam pełne zrozumienie dla tych ofiar zbrodniczych systemów, które do dziś czekają na sprawiedliwość - pisze w DZIENNIKU Władysław Bartoszewski.

"W jednej ze spraw prowadzonych przeciwko Karolowi Wojtyle pojawia się pomysł, żeby postawić go przed kolegium ds. wykroczeń. Chciano zdobyć pretekst do oskarżenia go o uporczywe unikanie poddania się czynnościom administracyjnym" - mówi DZIENNIKOWI historyk IPN Marek Lasota.

"Wydaje się, że głównym celem rządzącej koalicji jest skonfliktowanie sceny politycznej i wprowadzenie ostrych podziałów. A także prymat wewnętrznych kwestii politycznych nad zewnętrznymi" - mówi "Faktowi" Bronisław Geremek.

Bardzo chciałbym wierzyć, że decyzja Księdza o rezygnacji ze stanowiska metropolity warszawskiego była suwerenna, że podjął ją Ksiądz po namyśle, nie chcąc stawiać w fatalnej sytuacji Kościoła i wiernych. Bardzo chciałbym wierzyć - ale jakoś nie mogę - pisze Łukasz Warzecha.

Stało się coś wielkiego i niespotykanego w Kościele rzymskokatolickim. Biskup poprosił nie tylko o wybaczenie, ale i o przyjęcie jego rezygnacji - pisze jezuita Wacław Oszajca.

"Kościół ma inne kryteria Sługi Bożego" - powiedział prymas Józef Glemp podczas mszy w warszawskiej Archikatedrze. Z bardzo emocjonalnej homilii wynikało, że są to kryteria inne niż ma ogromna większość wiernych w Polsce - pisze publicysta Maciej Rybiński.

Polsce i Polakom potrzebna była prawda o sprawie arcybiskupa Wielgusa, ponieważ tylko prawda może podbudować naród, podbudować Polskę zgodnie z najlepszymi tradycjami z przeszłości i dać następnym pokoleniom nadzieję na przyszłość - pisze w "Fakcie" Robert Moynihan.

Rzadko kiedy historia - zwłaszcza historia Kościoła - biegnie tak szybko, jak w ostatnich dniach. W piątkowe południe pogrążony byłem w głębokim smutku - pisze w DZIENNIKU Zbigniew Nosowski, redaktor naczelny miesięcznika "Więź".

Polski Kościół znajduje się na zakręcie. I choć na moment jego stery przejął sam Benedykt XVI, to z problemami, których wyrazem stała się "afera abp. Wielgusa", będzie musiał poradzić sobie sam. A terapia nie będzie ani krótka, ani prosta - pisze w DZIENNIKU publicysta Tomasz P. Terlikowski.

Z dzieciństwa pamiętam taki żartobliwy rysunek. Poważny profesor z poważną miną ogłasza: "<Iliady> i <Odysei> nie napisał Homer, tylko inny poeta o tym samym nazwisku" - pisze Igor Zalewski, publicysta DZIENNIKA.

Jak się mówi w szkole: "Nowe papiery – nowy kłopot". Tym razem są to ulotki rozsyłane do nauczycieli przez dwa niezależne związki zawodowe - branżowy ZNP oraz oświatową "Solidarność" - pisze Jerzy Jachowicz, publicysta DZIENNIKA.

Arcybiskup Stanisław Wielgus ogłasza łamiącym się głosem swoją rezygnację. Ludzie zgromadzeni w katedrze warszawskiej krzyczą, protestują. Przeciw sytuacji, gdy kościelny hierarcha musi się tłumaczyć. To głównie wierni zorganizowani przez Radio Maryja - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Na kilka minut przed ingresem, gdy usłyszeliśmy o dymisji arcybiskupa Wielgusa, wydawało się, że w ostatniej chwili Kościół potrafi naprawić własny błąd. Ale pół godziny później, po homilii prymasa, nie można było mieć złudzeń - pisze Robert Krasowski, redaktor naczelny DZIENNIKA.

Tak to się kończy. Wielkim wstydem i dużym kłopotem. Zaniechanie szerokiej lustracji i otwarcia archiwów dla naukowców i dziennikarzy tylko odsuwa problem w czasie - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski, publicysta DZIENNIKA.

Zacznę od zastrzeżenia. Patrząc na część zwolenników lustracji, dostrzegam w nich czasem zbyt wiele pasji. I niepotrzebną radość przy odkrywaniu kolejnych agentów. Ale dziś jestem z nimi - pisze w DZIENNIKU Robert Krasowski.

To nie służba Bogu i ludziom, ale wybujałe ambicje i chęć życia w komfortowych warunkach pchnęły Stanisława Wielgusa w objęcia bezpieki. Taki wizerunek jego osoby wyłania się z przebiegu jego dotychczasowego życia - pisze DZIENNIK.

Wybrał ksiądz arcybiskup najgorszą możliwą drogę uporania się ze swoją fatalną przeszłością: zaprzeczać, zaprzeczać, zaprzeczać. Próbuje to ksiądz robić nawet teraz, kiedy dowody współpracy księdza ze służbami specjalnymi PRL są bezsporne - pisze publicysta Łukasz Warzecha.