"Nie szukam pracy, ja już ją przecież mam. Nie szukam mieszkania, bo tu z rodzicami jest mi dobrze. Co bym robił, gdyby nie granie? Nie wiem, nie wyobrażam sobie tego" - najstarszy z drużyny 25-letni Łukasz "LUq" Wnęk podobnie jak reszta drużyny ucieka od pytań o przyszłość. Nie chcą też rozmawiać o cyberholizmie.

"To nie tak, że już granie samo w sobie nie przynosi nam satysfakcji i fanu. Tyle że my już jesteśmy na takim poziomie, że to nam nie wystarcza. Co innego, gdy kilkutysięczny tłum z zapartym tchem śledzi każdy krok w grze, skanduje imiona i z zachwytem krzyczy przy kolejnej udanej akcji" - dodaje TaZ. Przytakuje mu reszta drużyny: "Wtedy czujemy, że żyjemy. Życie bez tego to dopiero byłby prawdziwy nolajf".