Tomasz Butkiewicz: W latach 70-tych był Pan w opozycji. Czuł Pan, że interesuje się Panem SB?
Maciej Rayzacher: Wiedziałem, na co się decyduję i na to, że będę miał "przyjemności" z tego powodu. Było tak, że w pewnym momencie zabroniono mi wykonywania zawodu.
Kiedy?
Pod koniec lat 70-tych. Zdejmowano mnie planu filmowego. W rozmowach z dyrektorem Hubnerem (Zygmunt, dyrektor Teatru Powszechnego w tamtych czasach) zakazano mu obsadzania mnie w rolach większych
niż halabardnika.
A w radiu i telewizji mógł pan wtedy występować?
Z telewizji i filmu właściwie zostałem "wyślizgany". Ostatnią filmową była rola w
"Człowieku z żelaza" Wajdy, ale to było w czasie karnawału "Solidarności". Po stanie wojennym nie miałem pracy.
Znalazłem taką charakterystykę z 1976 roku: "Maciej Rayzacher, bardzo obrotny człowiek, wszędzie potrafi sobie załatwić źródło dochodów. Za przeczytanie książki w
radiu otrzymuje 20 tys. złotych".
Te stawki to jakieś kompletna bzdury. To jakiś donosiciel napisał?
Tę informację przekazał esbekom Maciej Damięcki.
Maciek Damięcki? On się u nich zatrudnił?
Był współpracownikiem SB, pod pseudonimem Bliźniak.
Zaskoczył mnie Pan. To bardzo przykre.
Esbecy chcieli, aby Damięcki się z Panem zaprzyjaźnił. Czy tak się stało?
Nigdy się nie zaprzyjaźniliśmy. Nie traktowałem go poważnie.
