Wiadomości - Opinie

Tak długo, jak na uniwersytecie nie będzie można wyżyć z jednego etatu, nic się nie zmieni. Demoralizacja środowiska akademickiego zaszła jednak tak daleko, że same pieniądze mogą nie wystarczyć. Dlatego oprócz wzrostu wynagrodzeń konieczny jest wzrost wymagań - tak o planach reformy szkolnictwa wyższego mówi wybitny socjolog, Jerzy Szacki.

Realne konsekwencje bezpłatnego systemu edukacji są w tej chwili takie, że za publiczne pieniądze reprodukują się klasy, które są sobie w stanie tę reprodukcję zapewnić, czyli ci, którzy posiadają zasoby w postaci pochodzenia społecznego, wykształcenia rodziców i wysokich dochodów - mówi o projektach zmian w szkolnictwie wyższym Wojciech Klata.

Andrzej Olechowski tylko z pozoru sam odszedł z PO. Owszem, Olechowski wybrał ze swego punktu widzenia najlepszy moment do stworzenia „faktu prasowego”, który ma sprawić kłopot premierowi. Ale Olechowskiego pozbył się z pokładu Platformy sam Donald Tusk i uczynił to bardzo dawno - ocenia Jan Rokita

Trudno powiedzieć, kto odpowiada za to, że obecna komisja śledcza ds. wywierania wpływu na funkcjonariuszy służb specjalnych i wymiaru sprawiedliwości działa tak bardzo źle. Być może ten, kto zdecydował, że jednego dnia przesłuchuje się jednego świadka, a następnego dnia kolejnego. Z tego nic nie wynika - ocenia Jarosław Gugała

Politycy PO nie są specjalnie przejęci pożegnaniem z partią Andrzeja Olechowskiego. „Olechowski stanie się teraz tylko narzędziem w rękach Pawła Piskorskiego” - sugeruje Stefan Niesiołowski. "I tak już od dwóch lat nie płacił partyjnych składek" dorzuca rzecznik rządu, Paweł Graś.

Według licznych otwarcie głoszonych opinii polityków z pierwszych stron gazet Olechowski ma (lub miał) w polityce dwóch najbliższych przyjaciół. Jeden to Piskorski, drugi Palikot. Oni obaj w ostatnim czasie kusili i ciągnęli Olechowskiego w swoją stronę. Kuszenie wygrał Piskorski - zauważa Piotr Gursztyn.

Prezydent się spotyka. Z ekonomistami, byłymi ministrami finansów, wreszcie być może z obecnym szefem resortu finansów i całym rządem w sprawie budżetu. Piszę to bez kpiny, gdyż świętym prawem Lecha Kaczyńskiego jest poznanie najróżniejszych opinii, a także strategii gabinetu Tuska dotyczącej budżetu państwa - pisze Marcin Piasecki.

Nie dziwię się, że Paweł Graś zdecydował się na współpracę z Niemcem, który za opiekę nad swoim pałacykiem pozwolił rzecznikowi rządu w nim mieszkać. Graś na pewno nie kradnie, jest rzetelny, można mu zaufać i nie robi imprez, które niszczą parkiet - pisze Dorota Gawryluk.

Polska ma dużo powodów, aby dobrze oceniać półroczne czeskie przewodnictwo w Unii. Więc aż dziw bierze, gdy człowiek czyta bezmyślnie przenoszone do polskich gazet negatywne opinie analityków niemieckich czy francuskich. Możemy w nich przeczytać o „czeskim chaosie”, zawsze odnajdując trzy twarde argumenty - pisze Jan Rokita

Uniwersytet łączy ludzi z ich wspólnotą. Jeśli zostanie zredukowany do wymiany handlowej: my płacimy, a wy dajecie kompetencje, to będzie to odwrót od idei nowoczesnego uniwersytetu. A tym grożą reformy minister Kudryckiej - ocenia Maciej Gdula z „Krytyki Politycznej".

Premier zapowiedział otwieranie w całym kraju ogródków jordanowskich. Naprawdę świetna wiadomość! - cieszy się Jan Wróbel.

Nieskromnie powiedziawszy i owszem, bywało się w świecie. Lotnisko to mój drugi dom. Bujumbura, Kigali, Lwów (ale tylko na początku lat 90.), Duszanbe, Lusaka - że wymienię tylko te z najsłynniejszych światowych lotnisk - wszędzie przyjmowano mnie godnie, choć większość z owych miejsc w najmniejszym stopniu nie przypominała międzynarodowego portu lotniczego.

Czterech zmian konstytucyjnych, które na wniosek PiS weszły właśnie na sejmową agendę, nie łączy żadna wewnętrzna logika ani spójność. Aczkolwiek każda z nich wynika z jakiegoś realnie istniejącego problemu - ocenia Jan Rokita

Osoby żyjące w kręgu cywilizacji euroatlantyckiej bez znajomości Biblii czy podstaw teologii będą bezradne wobec otaczającej je kultury. Bez podstawowej wiedzy nawet w muzeum tacy ludzie będą czuć się zakłopotani. Dlatego nie warto obniżać rangi lekcji religii - ocenia jezuita o. Wacław Oszajca

Kiedy usłyszałem, że SLD chce rozliczać PO w kwestii powodzi pomyślałem sobie w pierwszej chwili, że lewica ma poważne kłopoty z pamięcią. Pamiętamy przecież, że gigantyczna powódź w 1997 roku wykazała kompletne nieprzygotowanie rządu do reagowania kryzysowego. A był to rząd Włodzimierza Cimoszewicza - przypomina Kamil Durczok.

Za nic w świecie nie mogłem pojąć, czym jest to „vision twenty twenty”, z którego tak pokpiwają znajomi w Rwandzie. Naprawdę nie wiedziałem. Otóż Vision 2020 to przygotowana przez prezydenta wizja rozwoju kraju przez najbliższych kilkanaście lat - pisze Robert Mazurek.

Wątpię w sens spotkania prezydenta z ministrem Rostowskim. On jest jednak tylko urzędnikiem. Poza tym nie będę krył i powiem to też prezydentowi: minister Rostowski jest arogantem i zaproszenie go na rozmowę jest ryzykowne. Partnerem dla prezydenta w kwestii budżetu jest raczej premier - ocenia Ryszard Bugaj, doradca prezydenta ds gospodarki.

Tylko pół roku potrzebował amerykański sąd, by skazać Bernarda Madoffa, aferzystę stulecia oskarżonego o defraudację 65 mld dolarów, na 150 lat więzienia. W Polsce od 5 lat ciągnie się proces lobbysty Marka Dochnala. Jerzy Jachowicz zastanawia się, jak to możliwe, że w Polsce sądy działają aż tak opieszale.

Sejmowa debata o powodzi po prostu nie ma sensu - tak jak nie miała sensu debata o odwołaniu Rostowskiego, bo wiadomo było, jaki będzie efekt tego głosowania. To jest po prostu bicie politycznej piany - ocenia Katarzyna Kolenda-Zaleska i porównuje dzisiejszą sytuację ze sprawnymi głosowaniami specjalnych ustaw po powodzi stulecia w 1997 roku.

Może prezydent Kaczyński wcale nie czeka z ratyfikacją Traktatu Lizbońskiego ani na Irlandię, ani na Niemcy, tylko na ojca Rydzyka? Gdyby szef imperium Radia Maryja i telewizji Trwam, powiedział "tak" dla Traktatu, prezydent Kaczyński od razu złożyłby swój podpis - zastanawia się Monika Olejnik