Wiadomości - Opinie

"Są teksty, w których to, co naprawdę istotne, kryje się gdzieś w piętnastym akapicie. Autor zamula, kręci, stawia pozorne tezy, by istotę sprawy ukryć gdzieś w tle. Może świadomie, bojąc się szoku, jaki wywoła, a może podświadomie - czując, że pewnych spraw nie wypada mówić" - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski. Znany publicysta polemizuje w ten sposób z artykułem Tomasza Platy, który twierdzi, że polityka nie otwiera się na młodzież.

Bardzo cenię moich przyjaciół w polskiej polityce, którzy teraz są i w PO, i w PiS. Myślę o Radosławie Sikorskim, z którym współpracowałem w piśmie "National Review", i Piotrze Naimskim, który jako polski wiceminister gospodarki dzielnie walczy o nową politykę energetyczną Europy - pisze w "Fakcie" John O'Sullivan, wybitny ideolog konserwatywny.

Nie da się ukryć, że wszystkie przejawy życia mogą wpłynąć, zazwyczaj negatywnie, na pożądane rezultaty wyborów. Dlatego godne pochwały są przypadki zatrzymywania biegu spraw w intencji wyborczej nieskazitelności - pisze w "Fakcie" publicysta Maciej Rybiński.

Cieszę się, że Europa zrozumiała, jak poważnym zagrożeniem dla bezpieczeństwa energetycznego kontynentu jest rosyjski Gazprom. To dla Moskwy narzędzie prowadzenia imperialnej polityki. Bo jeśli chodzi o Rosję, pod żadnym pozorem nie wolno rozgraniczać gospodarki od polityki - pisze w DZIENNIKU Władimir Bukowski.

Nie jest łatwo być liberałem we Francji. Zwłaszcza gdy usiłuje się propagować tę wersję liberalizmu, która akcentuje przede wszystkim potrzebę wolnego rynku i jak najmniejszej ingerencji państwa w gospodarkę - pisze w DZIENNIKU Michał Warchała, historyk idei.

Demokracja to wspaniała rzecz. To ona sprawia, że co kilka lat możemy zagłosować. Patrzymy na dane, analizujemy je, rozważamy dostępne opcje i podejmujemy decyzję. Uwzględniamy takie czynniki, jak programy partyjne, sytuacja gospodarcza, poglądy kandydata na sprawy społeczne, korzyści, jakie może nam przynieść realizacja obietnic poszczególnych partii. Tak nam się w każdym razie wydaje - pisze w DZIENNIKU specjalista ds. marketingu politycznego, Timothy Clapham.

Codziennie słyszę mnóstwo słów na temat potęgi Polski: Polska ma być silna, odporna na złe zakusy obcych. Polska ma być mocna stanowczością wykrzykiwanych słów. Nie jest. Polska staje się śmieszna, gdy mocarstwowe deklaracje mają się nijak do rzeczywistości. A we współczesnym świecie rzeczywistość to przede wszystkim gospodarka. Dodajmy - gospodarka funkcjonująca w ramach globalnego rynku, pisze w DZIENNIKU Wiesław Walendziak.

Wrzesień, początek roku szkolnego. Jak zwykle wykorzystuję ten czas, by - zanim wciągnie mnie wir bieżącej pracy (ach, te wszystkie sprawdziany, klasówki, przygotowywanie się do lekcji) - przez chwilę oddać się ogólniejszym refleksjom - pisze w DZIENNIKU dr Jarosław Klejnocki - pisarz, badacz literatury, nauczyciel.

Jest kilka tematów, które nieuchronnie pojawiają się przy okazji każdych kolejnych wyborów parlamentarnych - należy do nich postulat większego otwarcia świata polityki na ludzi młodych - pisze w DZIENNIKU Jacek Kloczkowski, członek zarządu Ośrodka Myśli Politycznej w Krakowie.

"Spoty reklamowe PiS to prawda. W państwach słabych, takich jak Polska, oligarchia stanowi zagrożenie" - mówi w wywiadzie dla "Faktu" minister finansów Zyta Gilowska.

Jest swego rodzaju przełomem w polskiej świadomości, że głowa naszego państwa spędziła dzień 17 września na grobach polskich oficerów w Katyniu. Byłoby dobrą tradycją, by w ten dzień wspominać katyńską tragedię - pisze w DZIENNIKU historyk Wojciech Roszkowski.

Rację ma Tomasz Plata, kiedy ubolewa nad nieobecnością pewnych tematów w dyskursie politycznym. Myli się jednak, gdy sądzi, że określone wątki się wyczerpały bądź zdezaktualizowały. Myli się też, kiedy łączy to z wzajemną obojętnością polityków i młodych Polaków - pisze w DZIENNIKU Konrad Werner, student filozofii UJ.

Jeżeli w ogóle pozwalam sobie publicznie wyrażać pogląd na kondycję polskiej polityki, to muszę uczynić na wstępie kilka zastrzeżeń. Przede wszystkim nie prowadzę żadnej agitacji politycznej. Po drugie, jestem tylko aktorem, nie posługuję się językiem polityki i nie mam politycznych kompetencji. Po trzecie, jestem od Polski oddalony - pisze w DZIENNIKU znany aktor Andrzej Seweryn.

W demokracji państwo jest umową społeczną, a wybory formą wyłaniania reprezentantów wspólnoty państwowej. Zatem wzięcie w nich udziału jest moralnym obowiązkiem i zaszczytem obywateli - pisze w DZIENNIKU kardynał Stanisław Dziwisz.

Nowe wybory? Na pewno, zgodnie z decyzją prezydenta już za kilkadziesiąt dni. Wybory dające szansę na nowe rozdanie, zmianę dotychczasowego układu parlamentarno-rządowego? Być może, odpowiedź poznamy 21 października. Wybory z jakąkolwiek świeżą polityczną propozycją? Wybory wydobywające ze społeczeństwa nową, młodą energię? Albo po prostu - młode wybory? Raczej nie. Trudno się tym nie martwić. Coraz wyraźniej widać, że polska polityka bez dopływu młodej krwi obumiera, zamyka się we własnym getcie.

Pytanie nadal ogromnie ważne, bo trwa spór o interpretację piątkowej rezygnacji Jana Rokity ze startu w wyborach. Jeśli bowiem opinia publiczna uzna, że został on wygoniony z partii, że odszedł w wyniku intryg, a Tusk wyciął kolejnego konkurenta, to Platforma leży na łopatkach, a PiS notuje kolejny punkt - pisze w DZIENNIKU Michał Karnowski.

Pamięć o tej zbrodni, choć przez dziesiątki lat zwalczana przez komunistyczne władze, towarzyszyła drodze do wolnej Rzeczypospolitej. Kłamstwo poniosło klęskę - tak jak poniósł klęskę oparty na kłamstwie i zbrodni komunizm - pisze w "Fakcie" Lech Kaczyński, prezydent RP.

Już dawno temu Kwaśniewski mówił, że moje miejsce jest w Parlamencie Europejskim. A szef SLD Wojtek Olejniczak wykonywał jego polecenia. Pewnie w sobotę zadzwonił do Waszyngtonu i powiedział: Panie prezydencie, zadanie zostało wykonane - mówi DZIENNIKOWI Leszek Miller, były premier i były szef SLD.

Nelly Rokita cały czas funkcjonuje jako żona Jana Rokity i nowa funkcja z pewnością tej sytuacji nie zmieni. Zwłaszcza że wszystko wskazuje na to, iż prezydent przyjął ją z powodu nazwiska, a nie ze względu na jej ewentualne inne walory - pisze w DZIENNIKU Grzegorz Miecugow, publicysta TVN.

Atutem "Tańca z gwiazdami" byli tancerze, a szczególnie tancerki. Niestety, przeżyłem spore rozczarowanie, bo moi faworyci szybko odpadli. Moją ulubienicą była Omena, a także wzruszająca swoją siłą woli Kasia Tusk. W tej edycji kibicowałem właśnie jej - choć nie jestem zwolennikiem PO - pisze w DZIENNIKU Tomasz Nałęcz, historyk i były marszałek Sejmu .