Wiadomości - Opinie

Po dwóch latach milczenia do publikowania wraca ksiądz Michał Czajkowski, o którym w 2006 roku wyszło na jaw, że współpracował ze Służbą Bezpieczeństwa. "To normalna droga, nie mam co do tego wątpliwości" - mówi DZIENNIKOWI ksiądz Adam Boniecki, który w grudniu na łamach "Tygodnika Powszechnego" wydrukował tekst ks. Czajkowskiego.

"Widać za mocno go atakuję. Ludzie zaczynają go żałować" - tak wyjaśnia DZIENNIKOWI Janusz Palikot wzrost poparcia dla Lecha Kaczyńskiego. Poseł zapowiada, że będzie krytykował prezydenta mniej, bo to niepotrzebnie wzbudza współczucie. Według badań opublikowanych przez "Gazetę Wyborczą", na Kaczyńskiego zagłosowałoby 15 proc. badanych. To daje mu drugie miejsce w rankingu po Donaldzie Tusku.

W słowach przyszłego szefa NATO Radosława Sikorskiego o "dorzynaniu watah" i "moralnych karłach" kryje się coś więcej niż emocje? Wykradłem z pewnej konferencji z udziałem ministra serwetkę, na której ktoś nabazgrał...

Pucz przystawek okazał się puczem legalnym. Biała siła reprezentowana przez pana Farfała i siła zgniłozielona (bo co prawda pana Rudomino poleciła Samoobrona, ale jego serce bije także po lewej stronie) po orzeczeniu KRS legalnie rządzą Woronicza - pisze w DZIENNIKU Cezary Michalski.

Troska, by Kościół się unowocześniał, szedł z duchem czasu, nie trwał przy nieżyciowych dogmatach i nie eksponował swych nieludzkich wymagań pojawia się zawsze, gdy tylko papież lub biskupi potępią coś, co świat lubi, tudzież gdy zaczną namawiać do czegoś, co mu nie w smak - pisze w DZIENNIKU publicysta Robert Mazurek.

Czas biegnie ponoć tym szybciej, im bardziej jesteśmy szczęśliwi. A w Polsce byliśmy. Przez rok 2008 kończyliśmy właśnie konsumpcję wzrostu dobrobytu, ciężko niegdyś wypracowanego przez ekipę premiera Buzka. Pensje wprawdzie nie szły już tak szybko w górę, ale o pracę było jeszcze łatwo - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita.

Czesław Kiszczak każe nam wierzyć, że kluczowa instytucja PRL, jej rdzeń i ostoja, nie ewidencjonowała najważniejszych działań. W świecie, gdzie skrupulatnie wyliczano każdą rolkę papieru toaletowego? Możemy być pewni, że generał nie mówi prawdy - pisze w DZIENNIKU Piotr Gursztyn.

Chrześcijanie, co więcej wszyscy ludzie, mają sobie powierzoną odpowiedzialność za środowisko. O ekologii nauczanie społeczne Kościoła mówi w kategoriach stworzenia. Możemy to stworzenie modyfikować. Trzeba jednak mieć cały czas na uwadze, że musimy przekazać je przyszłym pokoleniom w możliwie najlepszym stanie - mówi DZIENNIKOWI przewodniczący Papieskiej Rady "Iustitia et Pax".

Cele izraelskiej akcji są już jasne. Chodzi o zniszczenie lub co najmniej znaczne osłabienie Hamasu, radykalnej organizacji palestyńskiej, która rządzi Strefą Gazy. Problem w tym, że jest to zadanie niewykonalne - pisze publicysta DZIENNIKA Andrzej Talaga.

Strategia Piotra Kownackiego może być dla Pałacu Prezydenckiego kołem ratunkowym, gdyż nic gorszego już Pałacu i Lecha Kaczyńskiego ze strony mediów spotkać nie może - tłumaczy w DZIENNIKU Eryk Mistewicz, specjalista od marketingu politycznego.

Minister Kownacki obraził nasze środowisko zarzutami, że stosujemy podwójne standardy wobec premiera i prezydenta. Myślę, że zraził w ten sposób do siebie nie tylko dziennikarzy, ale i wielu czytelników - komentuje Monika Olejnik wywiad szefa prezydenckiej kancelarii dla DZIENNIKA.

Media są stronnicze wobec braci Kaczyńskich. Podzieliły się na otwartych wrogów PiS-u i prezydenta oraz znacznie mniej liczną grupę ich bezkrytycznych obrońców. To, że Kaczyńscy biją rekordy niepopularności, zawdzięczają jednak tylko sobie - uważa Sławomir Sierakowski, redaktor "Krytyki Politycznej".

Gdyby PiS nie istniał, był słabszy, nie miał prezydenta, kryzys gospodarczy zabiłby PO. Szczęśliwie dla Tuska, aby większość Polaków uznała Lecha Kaczyńskiego za męża opatrznościowego, globalna recesja musiałaby się zmienić w globalną apokalipsę - pisze Cezary Michalski komentator DZIENNIKA.

Wbrew zarzutom stawianym przez ministra Kownackiego, Lech Kaczyński trzy lata temu wygrał wybory. Od tego czasu niewiele się zmieniło, dlatego uważam, że mediów i dziennikarzy nie można obciążać odpowiedzialnością za polityczne niepowodzenia prezydenta - uważa Dorota Gawryluk, dziennikarka Polsatu.

Panu Kownackiemu przypomnę słowa Henry'ego Kissingera: polityk, który idzie na wojnę z mediami powinien na wizytówce napisać sobie jedno słowo: idiota - komentuje dla DZIENNIKA Andrzej Morozowski dziennikarz TVN

Zdaniem dr Antoniego Dudka oświadczenie Czesława Kiszczaka jest uwiarygodnieniem dla działań byłych esbeków, którzy w procesach lustracyjnych, wzywani na świadków, konsekwentnie dezawuują wartość wytwarzanych przez siebie dokumentów i chronią w ten sposób osoby, które są oskarżane o współpracę z SB.

Czesław Kiszczak dał ważny znak wszystkim byłym esbekom: macie za wszelką cenę kryć swoich dawnych agentów. Nawet kłamiąc w żywe oczy, tak jak ja to robię dziś. Generał osiąga jeszcze jeden cel - dać przeciwnikom lustracji kolejne narzędzie do podważania ustaleń IPN - komentuje Jerzy Jachowicz oświadczenie, w którym Kiszczak przeprasza za Służbę Bezpieczeństwa tych, którym przypisano czyny nigdy nie popełnione.

Lech Kaczyński nie istnieje. Jako polityk nie istnieje - pisze Cezary Michalski, według którego ta nierzeczywistość prezydenta jest jedynym źródłem błędów i słabości głowy państwa. Ja widzę to jednak inaczej - istnienie Kaczyńskiego, nawet tylko jako fantomu i etatowego straszaka polskiej debaty, jest faktem. Kluczowym dla polskiej polityki. A osobną sprawą jest ustalenie sensu i jakości owego istnienia - pisze w DZIENNIKU Piotr Gursztyn.

W roku 2008 Polacy raczej odpoczywali od wielkich wydarzeń niż ulegali emocjom. Grillowali, jak to określił Paweł Śpiewak. Stąd zarówno sukcesy, jak i wpadki, były na miarę polityki nie najambitniejszej. Takiej, w której łatwiej o fajerwerki niż przełomy - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

No oczywiście, że wyłączam, ale to nic nie daje, bo kiedyś trzeba włączyć. A wtedy szaleństwo atakuje w czwórnasób. Pocieszam się tylko, że przeżyłem to po raz kolejny. Teraz tylko trzeba jakoś przetrwać sylwestra i do Wielkanocy spokój. A potem znieść koszmar kolejnych esemesowych życzeń - pisze w DZIENNIKU Robert Mazurek.