Wiadomości - Opinie

Okazało się, że znużony celebrowaniem własnej potęgi premier dość chaotycznie i beztrosko gotów jest sprawdzać jej granice. I chce spektakularnie nakazywać posłuszeństwo najpierw potężnej, acz zdeprawowanej międzynarodówce piłkarskiej, a potem - ni mniej, ni więcej - czekającemu na taką okazję prezydentowi - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita.

Trzy lata latam F-16, ale jeszcze mnie nie przestraszył. Na Iskrach i samolotach MiG-21 miałem takie przygody, o których moja żona nawet nie wie. Raz w trakcie podejścia do lądowania Iskra nie mogła wypuścić podwozia, bo doszło do awarii systemu hydraulicznego. Musiałem je wypuszczać awaryjnie - w sposób mechaniczny - mówi w wywiadzie dla DZIENNIKA ppłk. Dariusz Malinowski.

Przez dwa lata nie palnąłem żadnej bzdury. Teraz po prostu nie odciąłem się od kontrowersyjnej wypowiedzi szefa mojej partii i pan na podstawie tego próbuje udowodnić, że się nie zmieniłem. Nie puściłem żadnego babola przez dwa lata! - twierdzi w wywiadzie dla DZIENNIKA Jacek Kurski.

Pewna stołeczna redakcja, pewien wieczór. Autor przeżywa załamanie nerwowe. Zespół namawia go, aby robił sobie śmichy chichy z pana prezydenta i z pana premiera. Oczywiście a propos. Autor utrzymuje, że niskie loty naszych kaczek i Donaldów nikogo nie bawią - pisze w DZIENNIKU Jan Wróbel.

Czuję się po szczycie jak statystyczny Polak - w tym sensie, że prawie każdy mówi, iż zostało w nim uczucie zdecydowanego niesmaku i zażenowania. To ostatnie uczucie można porównać z zażenowaniem, które czujemy, gdy wchodzimy do czyjegoś domu w trakcie awantury rodzinnej: gdy ludzie mówią sobie o kilka słów za dużo. Zobaczyliśmy kulisy polityki, i to w wersji najbardziej przykrej dla otoczenia - mówi DZIENNIKOWI Paweł Śpiewak.

"Musicie być przygotowani, że będzie brzydko" - powiedział Donald Tusk przed tygodniem członkom zarządu PO. Szykował partię na wojnę w obronie swego prawa do prowadzenia polityki zagranicznej. Nie wiem, co powiedział swoim ludziom prezydent. Ale zapewne też planował z wyprzedzeniem - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Islandia nad Balatonem? Takie porównania zaczyna snuć prasa i na Zachodzie, i w samych Węgrzech. Oby nie miała racji. Bo sytuacja ekonomiczna nad Dunajem nie jest najweselsza. Olbrzymi, bliski 12 proc. spadek wartości forinta do euro w ciągu miesiąca, dół na giełdach, uporczywe pogłoski o kłopotach OTP, jednego z największych tamtejszych banków - pisze w DZIENNIKU Marcin Piasecki.

Awantura wokół szczytu Unii to kolejny dowód na to, że Polska potrzebuje konstytucji opartej nie tylko na dobrych, ale także na tych najgorszych doświadczeniach minionego 20-lecia. Potrzebuje jako intelektualnego źródła nie tyle optymistycznego projektu, ile gorzkiego niekiedy doświadczenia realiów - pisze w DZIENNIKU politolog Rafał Matyja.

16 października 1978 r. ja, piętnastolatek, kąpię się w łazience, a w pokoju rodzice oglądają telewizyjny dziennik. Mama woła nagle: Polak został papieżem! Wydostaję się z wanny. Słucham, jak donośny głos anonsuje wybór Jana Pawła II, kalecząc nazwisko "Wojtyła" - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Karolowi Wojtyle zawdzięczam pierwszą "Solidarność", wydarzenie dla mnie i znacznej części mojego pokolenia formacyjne - na dobre i złe. Przejdźmy jednak od twierdzenia ogólnego do paru konkretnych obrazów zapisanych na samym początku pontyfikatu Jana Pawła II w oczach i pamięci szesnastolatka. Zakosztujmy świadectwa - pisze Cezary Michalski w DZIENNIKU.

Dawno, dawno temu, jeszcze w czasach giełdowej hossy, jeden z czołowych polskich analityków wieszczył rychłe pobicie przez indeksy wszelkich rekordów. A tu nie, giełdy spadły, choć wówczas jeszcze nikt nie wiązał tego z bessą, jaką mamy teraz. Nasz analityk, przyciskany przez dziennikarzy w sprawie konfrontacji jego prognoz z rzeczywistością, odparł z niezmąconym spokojem: "To był atak na rekordy, który się nie powiódł" - pisze w DZIENNIKU Marcin Piasecki.

Postępowanie premiera i jego otoczenia jest karygodne. Zaprzecza zasadzie współdziałania. Jest niezgodne z polskim interesem. Wynika chyba z powodów ambicjonalnych, ale niech w tej sprawie wypowiadają się psychoanalitycy - mówi DZIENNIKOWI szef Kancelarii Prezydenta.

Ryzykiem kompromitacji można było płacić tylko za jedną rzecz: za nieobecność Lecha Kaczyńskiego. Wtedy przywództwo premiera okazałoby się może brzydkie w stylu, ale skuteczne w treści. Swoim uporem Kaczyński zrujnował tę kalkulację. Rezultat dla premiera jest fatalny: jest i brzydko, i nieskutecznie - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita.

Co z tego, że na gruncie konstytucji premier ma rację, a prezydent chce za wszelką cenę poszerzyć zakres swojej władzy. Obaj panowie wybrali najgorsze miejsce na rozstrzygający bój. I obie strony nas okłamały. Bo akredytacji i miejsc przy brukselskim stole starczyło dla wszystkich. A prezydent usiadł za tym stołem tylko po to, żeby go zobaczono, a nie po to, by wziąć udział w dyskusji o finansowym kryzysie - pisze Cezary Michalski, publicysta DZIENNIKA.

Prezydent Lech Kaczyński, uważany za człowieka trochę nieporadnego, ma szansę odnieść zwycięstwo. Stosując metodę faktów dokonanych, pojedzie do Brukseli, a wykorzystując znajomość z prezydentem Sarkozym, być może ogra premiera Tuska. Gdy instytucje unijne raz uznają go za szefa polskiej delegacji na Radę Europejską, nawet wbrew rządowi, ciężko będzie odmówić tego prawa po raz kolejny - pisze w DZIENNIKU Piotr Zaremba.

Czy świat jest sprawiedliwy? Wątpię. Sprawiedliwi bywają ludzie, bywają sprawiedliwe idee. Sprawiedliwy jest pomysł zgłoszony wczoraj na tych łamach przez Jana Rulewskiego, żeby tajni współpracownicy opłacani przez Służbę Bezpieczeństwa mieli obniżone świadczenia emerytalne o 15 procent - pisze w DZIENNIKU Dorota Gawryluk, publicystka Polsatu.

To, co kryje się za maglem między prezydentem i premierem, to spór konstytucyjny. Dlatego przestaje to być śmieszne, a zaczyna być straszne. Czas więc wezwać do odpowiedzialności, bo to nie zabawa na podwórku na warszawskim Żoliborzu czy w Gdańsku, tylko sprawy dotyczące państwa - mówi w wywiadzie dla DZIENNIKA Józef Oleksy.

Nie powinny wzbudzać ani zdziwienia, ani zażenowania formy, jakie ta wojna przybiera i będzie przybierać. Są to formy pierwotne, właściwe polityce wyzbytej hamulców i samoograniczeń. Zwycięstwem jest upokorzenie przeciwnika przez pozbawienie go we właściwym momencie krzesła bądź możliwości przelotu. Albo zatrzaśnięcie w ostatniej chwili drzwi, tak, by został bezradny na ulicy - pisze w DZIENNIKU Jan Rokita.

"Po raz pierwszy od bardzo, bardzo dawna widzimy premiera, który pokazuje się jako polityk zapiekły i nieprzewidywalny, kiedy stracił kontrolę nad sobą. A może i więcej - kontakt z rzeczywistością" - komentuje odmowę podstawienia samolotu prezydentowi Michał Karnowski, publicysta DZIENNIKA. Dodaje, ze rezultat tego posunięcia będzie zły. Tusk ani prezydenta w kraju nie zatrzyma, ani nie zyska szacunku.

Żądania porywaczy polskiego inżyniera są nie do spełnienia. Jeszcze nikt nigdy nie uwolnił z więzień terrorystów pod presją talibów. W rejonie granicy pakistańsko-afgańskiej występują jednak różne grupy podające się za talibów, w związku z czym nie możemy mieć pewności, czy rzeczywiście są to oni - mówi DZIENNIKOWI major Michał Fiszer, ekspert ds. wojskowości.